De grootste beloftes en de wildste plannen werden al gesmeed aan menige toog. Je kent dat wel. Een paar lekkere biertjes en werkelijk alles is mogelijk. Maar komt er dan ook daadwerkelijk iets van, dat is maar de vraag, toch? De vrijdagavond die bluesharp-virtuoos Steven Troch en gitarist Bart Jult doorbrachten in een niet nader genoemd café in Klein Brabant, met de Orvals in de hand, leverde behalve veel plezier én plannen een paar weken later een prachtig ronkende bluesplaat op, zowaar!
Na die café-avond kostte het het duo slechts twee namiddagen in de opnamestudio. Gewapend met een Fender Deluxe, een oude Airline-gitaar, een dozijn Hohner mondharmonica’s, een antieke bullet-microfoon en een stoffige 5-wattversterker kwam Bad Love tot stand; tien korrelige bluessongs, al dan niet klassiekers in wording en twee standards.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2024/01/Bad-Love.jpeg)
Jult en Troch smeten zich volledig, vol enthousiasme en alles ‘live on tape’, op het wasbord op Greasy Meat na dan. Het duo doopte zich The Odd Cases en bezorgt elke liefhebber van old school blues een welbesteed halfuurtje met dit album.
Bad Love rockt en beroert. De plaat mikt én op je dansbeentjes én op je sentiment… Vanaf de feestelijke kreet van verlangen die Gotta Have That Woman broeierig belichaamt tot en met dat absoluut sublieme slotakkoord – more bluesharp! – getiteld 1993, is het volop genieten van het spelplezier dat overduidelijk van de plaat spat.
Troch vergast ons zoals te verwachten was op een masterclass bluesharp, croont en zingt heerlijk en de gitaren van Jult klinken ook steeds geweldig, zeg dat wij het gezegd hebben.
“Gotta have that woman if it’s the last thing I do”; ja, dat klinkt dan wel behoorlijk desperaat en wanhopig. Het levert hoe kan het ook niet anders, de perfecte bluessong op. Gotta Have That Woman swingt dan ook als een tiet. Met het fijne miniatuurtje Fly Real Low en op de gewéldige title track Bad Love wordt dan wat gas teruggenomen. “There will come a day that my luck will change, all I do is hope and pray”. Troch zingt het zo doorleefd en gemeend, dat we hem haast een zakdoek zouden offreren. Jongen, toch!
Met Ramblin’ On My Mind brengt het duo een fraaie ode aan Robert Johnson, door diens standard overtuigend te brengen. Luister hoe die mondharmonica’s van Troch mee huilen, hoor hoe fraai die gitaren klinken. Sterk. C.C. Rider, ook wel bekend als See See Rider Blues is een standard die gebracht werd door kleppers als Jerry Lee Lewis, Chuck Berry, Ray Charles en Elvis Presley. De eerste versie was in 1924 van de hand van Gertrude ‘Ma’ Rainey, en nu wagen The Odd Cases zich er ook aan. Big shoes to fill? Troch & Jult zetten alleszins een bijzonder fraaie versie neer.
Morning Sun is dan weer een standard (of toch in wording) van eigen makelij, met heerlijk gitaarspel van Jult en prachtige croons van Troch. En dan is er ook het bijzonder fijne The Sweetest Angel, op een ritme en melodie die ons vaag wat aan Green Onions van Booker T & The MG’s doen denken, en met de prachtige openingslijn “I’ve been eyeballing you since you walked in, you are a queen who deserves a king”. Ook hier croont Troch machtig, wat een fijne bluesharppartijen ook weer. Je hebt dit pareltje misschien al gehoord, want het was de – terechte – singlekeuze.
In het hilarische uptempo Call Me hekelen de Troch en Jult de moderne communicatie, gewoon bellen mag volstaan. Niet de meest geniale song van de plaat, wel gewoon heel goed. En ook hier hoor je twee topmuzikanten aan het werk. Oh, en zie ook het geniale ultrakorte niemendalletje dat Greasy Meat is, met hier die wasbordpartijen als leuke extra.
Dat we 1993, dat de plaat besluit, een lichtjes fantastisch, subliem zelfs vinden, gaven we al weg natuurlijk. Na deze mooie showcase van het grote kunnen van The Odd Cases heb je gegarandeerd de reflex om Bad Love een volgende luisterbeurt te gunnen. En nog! Of niet soms?
Wilde plannen en Orval, het kan een absolute meesterzet blijken. Of hoe The Odd Cases 2024 in knalden met een Bad Love; een bijzonder fraai album dat naar veel meer smaakt, met songs die er gewoon om smeken om ook live gebracht te worden. Wordt vervolgd?
Bad Love is uit sinds 1 januari 2024 op het Frogs For Snakes-label, en ook te beluisteren via de gekende streamingdiensten.