Muzikale golven die je emotioneel overspoelen zonder dat je er dreigt in te verdrinken. Zo kan je de muziek op het nieuwe album van Ben Bertrand, Dokkaebi, het beste omschrijven.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2021/09/ben_Bertrand_dokkaebi_by_Zeloot.jpg)
De muzikale ondersteuning door Echo Collective, Indré Jurgeleviciuté, Christina Vantzou en Geoffrey Burton laten al vermoeden welke richting het album uit gaat. Op Dokkaebi (een verwijzing naar Koreaanse mythologische wezens) verplaatst Bertrand ons ruim 40 minuten lang naar een gelukzalige, magische wereld waarin je jezelf regelmatig tegenkomt.
Kleurrijke klanktapijten met subtiele visuele accenten kleuren je zicht terwijl je met gesloten ogen naar dit album luistert. Even ben je weg van de wereld, ondergedompeld in een warm bad dat zich veilig om je heen nestelt.
Geen new age muzak of computergegenereerde lounge drab evenwel maar verrassende composities die, vanuit een minimalistisch startpunt langzaam evolueren in aanzwellende en terug wegebbende golven. Eenvoudig en toch anders, maar vooral heel indrukwekkend.
Alle composities zijn het werk van Ben Bertrand. De melodie van opener O Ignee Spiritus (“O vurige geest”) is gebaseerd op het werk van de 12de-eeuwse Hildegard van Bingen, ook wel bekend als Sint-Hildegard. Het album werd gemixt en gemasterd door Christophe Albertijn in ‘les ateliers claus’.