Wordt er in ons land nog darkwave gemaakt? Het zijn donkere tijden en dus is de kans groot van wel. Hoewel hij al een hele poos bezig is, hebben we met Ignace De Lamper een nieuwe, donkere ziel beet die zich op de duistere klanken van de jaren 80 en 90 werpt. Mystic Echo heet het project en met Distant Shore heeft het een langspeler op zak die geperst is op vinyl op 300 exemplaren.
Of hij hiervoor 300 gelijkgestemde zielen zal vinden, laten we buiten beschouwing, want vernieuwing moet je hier niet zoeken en het is duidelijk dat de pijlen vooral gericht zijn op een ouder publiek dat heilig zweert bij donkere bands waar jonge zielen nauwelijks hebben van gehoord, laat staan dat ze er willen naar luisteren. Mooi, maar wel met net iets te sterke wortels in de jaren 80 of 90 om urgent te klinken.
Acht nummers staan erop. Allen donker, theatraal en bombastisch waardoor het geheel wel eens in overdrive durft te gaan. Op het einde van de rit hou je er toch vrij goede nummers aan over en dat is nog altijd de reden waarom je een streepje muziek opzet, ook al maakt de muziek van Mystic Echo je niet bepaald gelukkig en mist de plaat net iets te veel variatie.
Ignace neemt er ook zijn tijd voor en lapt het idee van “a 3 minute pop song” met plezier aan zijn laars. Zo klokken heel wat nummers af op 5 minuten of meer en wil hij je vooral meenemen op een trip van een loner die je wil laten meekijken in zijn zwarte geest.
Of je wil meestappen in zijn verhaal hangt van jou af, want in ieder nummer hoor je duidelijk hetzelfde – soms eentonige – patroon: weemoedige gitaren, een klagerige zang en vooral synths die overduidelijk iets met Gary Numan hebben.
