Op veertienjarige leeftijd begon Koen De Cauter klarinet te spelen, wat later ook gitaar en saxofoon. In zijn eentje en met zijn band Waso maakt hij een mix van jazz, zigeunerjazz, musette en New Orleans-jazz. Zijn kinderen Dajo, Waso, Vigdis en Myrddin kregen de muziekmicrobe met de paplepel ingelepeld: het zijn een voor een topmuzikanten geworden. Myrrdin (de jongste van de vier) was als tiener bezeten van flamenco en kreeg in het begin les van zijn vader. Hij wilde echter meer en trok naar Spanje om zijn gitaarspel te perfectioneren. Hij kreeg er les van onder andere Gerardo Nùneze, Manolo Sanlucar, Enrique de Melchor en Rafael Riqueni. Enkele jaren terug ging hij op tournee met Jef Neve en hij bracht vier prachtige solo-albums uit.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/04/Zwaluwe_Front-1009x1024.png)
Myrddin gaf zijn passie voor muziek ook door aan dochter Imre die al van haar vierde cello speelt. Ze kreeg de liefde voor flamenco mee van haar vader en werd verliefd op Bach, Mozart en Schumann. In 2018 mocht Imre voor het eerst samen met haar vader optreden en dan nog wel meteen op Gent Jazz festival. Sindsdien zijn vader en dochter regelmatig samen op het podium te zien en was het logisch dat ze samen iets zouden opnemen.
Vijf jaar na hun optreden op Gent Jazz is het er eindelijk van gekomen. Vader en dochter trokken naar Frankrijk waar ze in een kapel in het Zuid-Franse dorpje Valouse, het album opnamen. Myrddin vergelijkt muziek maken met zijn dochter met een zwaluw: het gaat met zoveel gemak, vreugde en harmonie, dat hij telkens aan zwaluwen die door de lucht vliegen moet denken. Dus was de titel snel gekozen voor dit album. De composities zijn allemaal geschreven door Myrddin (behalve Prelude BWV 998 dat van de hand is van Johan Sebastian Bach) .
Zwaluwe is een prachtig, warm album met zeven pareltjes van nummers. Je hoort dat beide muzikanten elkaar perfect aanvullen. We wisten al lang dat Myrddin mooie composities kan schrijven (en uitvoeren) maar de cello van Imre heeft zeker een meerwaarde. Rond flamenco hangt een bepaalde tristesse die door de cello dat nog eens extra in de verf wordt gezet.
Daar komt natuurlijk nog eens de magie van het samenspel tussen vader en dochter bij die het plaatje compleet maakt. Vanaf het begin van deze langspeler nemen deze twee muzikanten de luisteraar mee op een warme melancholische trip vol schoonheid die niemand onberoerd laat.
Zwaluwe is een plaat die perfect tot zijn recht komt op warme zomeravonden wanneer de vogels voor achtergrond geluid zorgen terwijl je wegdroomt op de prachtige klanken.