Als een band instrumentale muziek brengt, wordt die band al snel in het postrockhoekje geduwd. Of in het mathrockhoekje als het ietwat ingewikkeld klinkt en de beoordeler al enige jaren op de teller heeft.
Het kan echter ook anders, zo bewijst Mushroom Giant. De band uit Sydney (Australië) die dit jaar aantreedt op het Dunk! Festival, bestaat sinds 2002 en zoekt sindsdien zijn weg in cinematografisch aandoende instrumentale rockmuziek. Hier en daar sluipt in het geluid wel wat postrock binnen maar het blijft minimaal.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/04/mushroom-giant-1021x1024.jpg)
Mushroom Giant moet het vooral hebben van riffgestuurde rock waarbij het hoofdje mag schudden en de pootjes enige tegeltjes mogen verkennen. Niet te veel, want de muziek is donker en de proginvloeden komen regelmatig om de hoek loeren. Dansen voor nerds als het ware.
Alvorens het kwartet, dat eerder drie albums en vijf ep’s op de markt gooide, onze contreien komt opzoeken, spelen ze in hun thuisland nog shows met Mono, Solkyri en Seims. Het zijn toevallig (of niet) allemaal bands die buiten de uitgezette postrock of instrumentale rocklijntjes kleuren.
Hoe dieper we in de plaat duiken, zeker in de tweede helft, lijkt het alsof de heren echt hun draai vinden en de groove hebben gevonden. Gedaan met de pretentieuze progrockserieux, het mag ook al eens plezant zijn.
Mountain Ash en And The Earthly Remains behoren dan ook tot het beste wat dit album, en bij uitbreiding deze band, heeft te bieden. Postrock die er geen meer is, net zoals we het graag hebben.
Facebook – Instagram – Bandcamp