“Allen die willen ter kaap’ren varen, moeten mannen met baarden zijn” schoot door het hoofd van Tom Van Laere en de man liet prompt zijn baard groeien. En voila, Admiral Freebee was geboren. Of zoiets.
Feit is dat er geen kompas bestaat dat op voorhand de route weet te bepalen die de Admiraal zal gaan varen op zijn volgende plaat. Maar Jack Sparrows-gewijs weet de man zelf donders goed welke koers hij volgt. We gaan er niet flauw over doen, ook op zijn nieuwste worp Raw Fun laat Van Laere horen dat zijn hart nog steeds ligt bij stomende rock. Enige maatschappijkritiek is evenmin ver weg geweest op de voorgaande albums. En ook dat is niet plots verdwenen.
Toch weet Raw Fun zich te onderscheiden van eerder werk. Zoals de albumhoes al weergeeft – een bebloede hand met opgestoken middelvinger, een pak minder lieflijk dan bij eerder werk – is dat exact wat Admiral Freebee doet met de tien songs.
Ja, de hele wereld lijkt wel collectief in een bizarre psychose beland waar de ene gebeurtenis nog meer van de pot gerukt lijkt dan de andere. En ja, Van Laere zou zichzelf niet zijn als hij daar op zijn eigen subtiele wijze – vaak met de nodige onderliggende humor – niet de aandacht op vestigt. Op Raw Fun wil hij echter desondanks uitgaan van de fun. De maatschappij als speeltuin voor volwassenen. Een bij momenten rauwe speeltuin, waar je zeker plezier kan en mag maken. Eén en ander vertaalt zich in catchy up-tempo songs die in eerste instantie aanvoelen als louter plezier.
Hoe woest het schip ook op en neer mag gaat op de wilde golven, de Admiraal loodst iedereen er met vaste hand doorheen. Geen obstakel is te veel, we gaan recht op het doel af. Nochtans openen de debatten behoorlijk onheilspellend. Opener Seeking A Friend gaat tekstueel namelijk van start met de uitroep “People are talking about the end of the world” waarna meermaals “Armageddon” weerklinkt. Zoals hij later in het nummer zingt “Although the news is bad, all I wanna do is sing”. Het is vast lang geleden dat we Van Laere als voorvechter van positiviteit tekeer hoorden gaan. Of is het slechts valse schijn? Als je de songteksten nader onder de loep neemt, slaat hij weer nagels met koppen qua maatschappijkritiek. Enkel de verpakking doet bij momenten anders uitschijnen.
Hoe dan ook, de boodschap mag duidelijk zijn: hoe fucked up één en ander ook is, een beetje fun in het leven mag ook nog wel om het tenminste leefbaar te houden. Negen nummers lang rockt en swingt de plaat dat het een lust is, afsluiter Dog That Never Dies schakelt enkele versnellingen lager en klinkt ook muzikaal een pak serieuzer. Alsof om ons eraan te herinneren dat het nu ook weer niet allemaal lachen en grollen is. Qua apotheose in ieder geval een kraker van een song.
Vier jaar na voorganger The Gardener doet Admiral Freebee waar het goed in is: je meenemen op een verrassende tocht op het water. Water dat bij momenten woelig is, maar waar je met vaste hand doorheen gegidst wordt. Soms is de tocht onheilspellend, soms pure fun, soms serieus, maar bovenal avontuurlijk. Geen fan die van een ontgoochelende reis terugkeert.
Facebook – Instagram – Spotify
