Luminous Belge, onze Spotifylijst is terug. Het beste van de Belgische underground verzameld in één handig lijstje. En uiteraard is Luminous Belge ook op de radio te beluisteren op Urgent FM tussen 14 en 16 uur en te herbeluisteren via Mixcloud.
Ken je Vessel al? Eerlijk, het is ook maar sinds kort dat ze bij ons op de radar staan, maar sinds Grapes of Wrath zullen ze er niet al te vlug van verdwijnen. Hysterische, maar goed gestructureerde noisepop dat iets heeft van My Bloody Valentine.
Pilod volgen we al een tijdje. Afkomstig uit Leuven en makers van indiepop die in bed duikt met de jaren 90. Achieve, zo heet de nieuwe single, heeft iets van Buffalo Tom. Nineties dus!
Toeschouwer zijn van je eigen lichaam. Dat is het in feite, ook al is het een ingewikkelde materie om volledig te snappen. Nu ja, het is niet nodig om er echt je hoofd over te breken. The Observer van M.ara is de single die we hadden verwacht.
Bij de eerste tonen van Honey ga je al gauw denken dat je oren verwelkomd worden door één of andere nieuwe Britse glorie, maar het zijn gewoon klanken uit Antwerpen van de altijd overtuigende Brakwater.
Sinds een tijdje heet het multi-talent Nina Kortekaas gewoon Noa Lee. Het heeft geen zin om haar project te gaan vergelijken met die vele andere muzikanten waarmee ze samenwerkt. Met Reason hoor je haar eigen eilandje en geen mens die eraf wil…
Ook op een eigen eilandje, maar waarschijnlijk eigendom van Groot-Brittannië, woont Dexelle. Britpop van de beste soort en met Death Of A Rose een melodie op zak waar de broertjes Gallagher alleen maar jaloers op kunnen zijn…
De ontdekking van de week? Dat is zonder twijfel Unpredictable Youth. Een heerlijke naam en nog meer heerlijke muziek. Postpunk met newwave-invloeden dat langs alle kanten – heerlijk – rammelt. Denk aan Turnstile, DIIV of Tramhaus. No More is dan ook een gedroomde start.
Ken je Leni Ark al? Ze maken aanstekelijke technopop met – zeker op Louder – een boodschap. De band stond afgelopen zomer reeds op Rock Zottegem en dat ze die plek verdienen wordt bewezen op deze nieuwe single die verdraaid veel lijkt op de urgente poëziepop van newwave-icoon Anne Clark.
Ketters, dat is altijd beuken en rammen. Dat is niet anders op de nieuwe single Alright. Simpel, maar effectief en met zelfs een vleugje van The Who, maar we konden evengoed The Strokes of misschien nog beter Ketters verzinnen.
Geen Gulo Gang zonder saxofoon en dat instrument doet weer dienst op de nieuwe single Lexus. En ja, Gulo Gang klinkt tegenwoordig meer en meer als Morphine. Klasse dus, ook al hebben we nog niet meteen door waarom iemand zijn single de wereld instuurt als Lexus.
Hummie is een man uit Mechelen. Een troubadour die al eens durft te zingen over gebroken harten. Niet dat het allemaal zo zwaar weegt. Hij brengt eerder hoopgevende songs, ook al gaan ze over gemiste kansen. The Killer In Me is wat je een perfecte song noemt die bovendien vrolijk knipoogt naar Wilco. Op 28 oktober wordt de single via Luminous Dash overigens voorgesteld in zijn thuisstad in de Zapoi. We zouden eens gaan kijken….
Eosine trekt zich duidelijk niets aan van de regels die de muziekindustrie voorschrijft. Waarom zouden ze? Als een nummer zes minuten duurt, dan duurt het zes minuten. En dat is de lengte van de nieuwe single Incantations. Eosine zoals Eosine altijd klinkt, maar toch weer dat tikkeltje anders.
DFTR, ja, spreek dat maar eens uit! Maar je kan het evengoed meebrullen, want het is de nieuwste single van de noiseformatie SEXTC. Denk aan Big Black dat iets doet met Mudhoney. Amerikaans lawijt door Gentse ogen.
Oorlog is jammer genoeg actueel en ook het onderwerp van Winter Night, de nieuwe single van Mati Le Dee die gaat over een jonge soldaat die zich afvraagt waar hij het aan heeft verdiend om aan het front te sterven. Gelukkig levert het een briljante song op.
