Tekst en foto: Hendrik Hindrex
Het langverwachte Groot Vlaams Liedboek van de Nederlandse popauteur Peter Voskuil ligt eindelijk in de winkel. Deze kroniek van het Belgische Nederlandstalige lied 1960-2025 bevat ‘101 Vlaamse liedjes die je gehoord moet hebben voor je sterft’.
De presentatie van het boek in Sint-Niklaas leek net een kleinkunsthappening uit de mooie jaren 70. Het was warempel van Mallemunt 1977 geleden dat we zoveel kleinkunstenaars op eenzelfde podium zagen. En er was zelfs, ook niet meer gezien sinds 1979, een voor het Davidsfonds gereserveerde rij stoelen. Maar is het boek ook de moeite?
Ja dus. Toen we Peter Voskuil enkele maanden geleden naar zijn eilandplaten vroegen, antwoordde hij met een staalkaart van de betere jaren 70-kleinkunst. In het boek zelf vermeldt hij en stoemelings dat hij het liedje Huisje 1 en 2 (van Lamp, Lazerus & Kris) het afgelopen halfjaar zo ongeveer plat heeft gedraaid. Dán bén je een kenner!
Beducht voor kritiek op zijn liedjeskeuze vertelde Voskuil graag dat hij de 101 liedjes koos door verschillende jaarlijkse Lage Landen- en Belpoplijstjes over elkaar heen te leggen. Voskuil smokkelt gelukkig met plezier een flinke dosis van zijn minder bekende favorieten in het boek. Zo krijgen we eindelijk wat meer te horen over het lastige leven van Fabien Collin, die in de jaren 60 met een minimum aan materiaal de Antwerpse scene even op stelten zette. Net zo met de onvolprezen Dirk Van Esbroeck! Niet alleen omwille van zijn folkliedjes met Rum, maar vooral door Lied van welk verdriet, dat hij in 1989 uitbracht onder de naam Van Esbroeck – Masondo & Sexteto al Sur. Dit pareltje vergeten zou doodzonde geweest zijn.
Tussen de 101 songs door bevat het boek enkele interludes. Het verhaal over Antwerpen hebben we met plezier gelezen. Anders is het gesteld met de interlude Dag vreemde man in je Renault Mégane. Voskuil vond niemand bereid om uitgebreid te vertellen over de opnamesessies van Ann Christy. Ze belandt daardoor met Dag Vreemde Man in de rubriek Schaduwklassiekers, cult & andere favorieten. De auteur beveelt terecht ook het liedje Waarom schrijft hij niet aan. Ach, dat pareltje staat niet eens op Spotify. Christy bracht een tiental vinylplaten uit, en later talloze compilaties. Maar slechts tien liedjes zijn te beluisteren op Spotify. ‘En wat voorbij is, komt nimmer weer’, zong ze nog weemoedig in het liedje Eenzaamheid. Willen de platenbonzen wakker worden?
De schitterende verhalen komen bijna altijd uit eerste hand. De auteur kon zelfs Belpoplegende Bert De Coninck strikken voor een kort interview. Het zou het laatste interview van De Coninck worden. Na lectuur van dit mooie hoofdstuk knalde Zaal 10 uit onze boxen. We misten slechts een paar songs van onder anderen De Brassers en De Kommeniste. Maar Voskuil heeft zich met brio door zijn canon met de 101 allermooiste Vlaamse liedjes geploegd. Tegelijk voel je de verwondering van de auteur, die de meeste van de liedjes pas vrij recent ontdekte. Dit boek is een geslaagd appèl aan zijn landgenoten om ook deze schatten te ontdekken. Het Boudewijn de Groot-oeuvreboek van dezelfde auteur was al een succes in Vlaanderen. Het moet al raar lopen als dit boek in Vlaanderen niet even succesvol wordt.
Je kan het Groot Vlaams Liedboek hier bestellen.
Lees hier het interview met Peter Voskuil
