We gaan het nog één keer proberen uitleggen. In tijden dat alles gesloten is en je alleen maar “out of office”-berichten krijgt in je mailbox, probeert een Gentse organisatie er alles aan te doen om de cultuurbeweging wat adem te geven in de windstille dagen. Op het grote podium van Zebrawoods – want daarover hebben we het – vind je gerenommeerde namen die in geen tijd voor een uitverkochte tent zorgen. Maar daarnaast heb je de concerten in het aanpalende Zebra Café waar nieuwe talentvolle bands hun ding mogen doen. Een paar dagen voor de officiële opening besliste het Gentse stadsbestuur om deze concerten aan banden te leggen door een ridicule decibelbeperking zodat de organisator genoodzaakt was om al deze concerten te annuleren. Niemand die het begrijpen kan. Gelukkig was er wel keet in de grote tent.
Ook voor dj TLP werd het een kale avond, want geen afterparty. Wel mocht hij ‘T Hof Van Commerce aankondigen en wel als de beste band van het land. Geen verrassing, want TLP die in het leven gewoon Paul Lannoy heet, is één van Flip Kowliers beste maten. Meer zelfs, in Min Moaten wordt Lannoy de Gentse pornoking genoemd. De man achter de Brugse hiphopformatie Rhyme Cut Core isook te horen op een paar tracks van Levrancier en Dommestik.
Is ‘T Hof Van Commerce nu de beste band van het land of niet? Wie zal het zeggen, zeker één van de eerlijkste en als het hoogste superlatief dan toch moet uitgedeeld worden, dan zonder twijfel de beste hiphopband van dit land. Ontstaan in het begin van de jaren 90 en ook al hebben ze ervoor gezorgd dat iedere Vlaming op zijn minst gehoord heeft van Izegem stond de wieg van de band toch op de Gentse Vlasmarkt en wel in de Kinky Star.
Anno 2026 lijkt het zo logisch, maar in 1993 was het niet zo evident dat een paar West-Vlamingen hiphop zouden maken in het Nederlands en dan nog wel in een dialect waar een niet-Izegemnaar iets van begrijpt. Meer dan dertig jaar later is er veel veranderd. Zo is Kristof Michiels aka DJ 4T4 er niet meer bij, maar verscheen wel LP6, een plaat die wegens nogal wat gewoontes niet in eindejaarslijstjes opdook, maar wel één van de beste platen van vorig jaar was.
Veel songs werden uit die plaat gespeeld zoals opener De Legende Van waarin Flip Kowlier en Serge Buyse – geruggensteund door JTOTHEC – hun carrière van dertig jaar op de korrel namen. Humoristisch, om niet te zeggen ronduit cynisch, maar inderdaad met de gedachte in het achterhoofd dat ze tevreden zijn dat de jeugd hen nog kent. Met Bis, de opener van LP6, hoor je perfect hoe de twee nog steeds de juiste beats vinden. Niet zo simpel in tijden waar concurrentie achter iedere hoek loert.
Ti Nie Wo Wi! – shout out voor de titel – zorgde voor de eerste meezingmomenten. JTOTHEC heeft de oeroude truken van de foor in de vingers die elke dj kent om het publiek mee te krijgen, maar het lukt hem met de vingers in de neus. Klasse en ambiance, het zijn twee woorden die je zelden in één zin kan combineren, maar bij ‘T Hof Van Commerce lukt dat wel.
Flip en Serge kennen die trucs ook en weten dat ze ook wat “oude” hits in hun set dienen te steken, zoals het aanstekelijke Stuntman. “Wat rijmt er op succes?” vroeg de goedgemutste Kowlier. Juist, Van Min Ges. Geniale drie minuten om maar te zwijgen over Melksnor waarin hippe aanstellers lik op stuk krijgen. Nonkel Flip geeft raad aan jonge rappers, houd uw voeten op de grond. Dat hebben Kowlier en Buyse steeds gedaan, het resultaat spreekt voor zich.
Nooit hebben we iets gehad met Timothée Chalamet – waarom zouden we? – maar het rijmt op In De Chalet en het zorgt voor iets wat net geen carnavalskraker is. Wel met klasse gebracht.
Het hoogtepunt van het concert? Vreemd genoeg werd dat het meest atypische en meest aangrijpende nummer dat ‘T Hof ooit schreef: God De Vaeder. Het kon evengoed een nummer van Tricky geweest zijn. Slikken en tijd voor een pauze. Nou ja, pauze. Meer een vijf minuten spoken word verpakt in een soort van stand-up comedy stijl waarin het hiphopcollectief te kennen gaf dat we ons volgende maand aan een ep mogen verwachten die de wereld wordt ingestuurd als A La Belgique. Een plaat met liedjes die gebaseerd zijn op bekende en iets minder bekende Belpopsongs. Weerklonk daar de naam van Jo Lemaire?
Geen enkele van die nummers kon gespeeld worden, maar Kowlier en Buyse beloofden hits voor de tweede helft zoals Wupperbol. En neen, wij weten ook niet wat een wupperbol is, maar het is wel een fantastisch nummer. Ook uit Stuntman kwam Baes, zeg maar een sneer naar de typische West-Vlaamse ondernemer.
Tijd dan maar voor een berichtje aan alle rappers van Vlaanderen… yup, “zeg nen keer hoe laat ‘t is” of hoe Dommestik En Levrancier dertig jaar na datum nog altijd één van de beste Belgische tracks ooit is, ook al weet geen mens tegenwoordig nog wie Leo Delcroix was.
Niemand die het verwacht had, misschien wel gehoopt, maar tijdens Zonder Totetrekkerie kwam TLP net als op plaat een heerlijk potje mee rappen. Een hoogtepunt en niet alleen door de welgemeende camaraderie. Afsluiter werd het epische Kom Mor Ip, één van de sterkste nummers uit Belpopland.
En jawel, ondanks de door het stadsbestuur opgelegde domper op het feest, zorgde ‘T Hof via routine, maar nog meer door vakmanschap, voor één van de beste optredens van dit jaar. Ja, we zijn drie dagen ver.
Tijd dan maar voor de bis. Twee kregen we er: het chilly Leegaert, een titel die het nummer alle eer aandoet en Jaloes waarbij het publiek op de tonen van “Tes zo geestig voor oes te zin” uitgenodigd werd om nog eens met de handen te zwaaien.
Zebrawoods, we love you, tot volgend jaar. Met afterparty’s en support acts!
‘T Hof Van Commerce: Facebook – Instagram
Zebrawoods: Facebook – Instagram
