Toen we elf jaar geleden Luminous Dash uit de grond stampten, viel er nauwelijks een woord te lezen over Mechelen als muziekstad. Er was Maanrock, maar daarmee was de kous bijna volledig af. Door een niet te stoppen spirit van organisatoren werd de stad van de maneblussers in recordtempo een oase van ontelbare podiumkansen. Houden zo! Wij waren in Marta, een voormalige kerk die ondertussen herschapen is tot een culturele hotspot. De Floeren Aap, ook een plek in Mechelen waar je muziek kan ontdekken, organiseerde er Maan Over Woord. Een matinee vol poëzie. Meteen gooien we excuses op tafel voor iedereen die het publiek omarmde met mooie woorden, want Luminous Dash is er niet om dichters in de bloemen te zetten, hoewel dat mag. Wel voor muzikanten en die waren er ook: Nel & JP.
Het duo – lees trio – zit in een belangrijke fase van hun carrière. Niet alleen ligt volgend jaar de tweede plaat in de winkel, ook krijgen ze sinds een paar weken volop airplay van iemand die Stijn Meuris heet. Zo’n dingen helpen. Als we zeggen dat Luminous Dash niets doet voor de poëten van deze wereld is dat een heel kleine leugen, want bij Nel & JP draait het in feite ook om poëzie en dat is wellicht de reden waarom ze op de affiche stonden met onder andere Didi De Paris, Felix Sandon of Gert Vanlerberghe.
Postpunkpoëzie dus, en dat is geen sneer, eerder een vaststelling. Door de hanenkam en pikzwarte outfit van Nel Mertens ben je gauw geneigd om hun muziek te gaan klasseren als goth en alhoewel je die elementen hoort – waar overigens niks mis mee is, au contraire – vertaalt de muziek zich toch eerder naar tegendraadse indiepoppunk die aanschuurt tegen al diegenen die tegenwoordig de Nederlandse taal hoog in het vaandel dragen. We zullen voor één keer geen namen noemen, maar we hebben het over een winnaar van De Nieuwe Lichting. Waar overigens ook niks mis mee is.
De zenuwen stonden best gespannen. Voor het eerste nieuwe songs brengen, weet je wel. Niet dat we daar – op een per abuis uitgetrokken kabel die voor een paar seconden panne zorgde – veel van merkten. Mertens gedroeg zich zoals we haar kennen. Deels heks, deels goede fee, deels brenger van het goede nieuws, maar er ons ook op wijzend dat het fatale noodlot lonkt. Geflankeerd door Jean-Paul De Brabander die voor de gelegenheid een wel zeer speciale gitaar bij zich had. En last but not least, raspaardje David Van Belleghem die met goed uitgerekende drumslagen de twee in het gareel hield.
Zelfs voor de trouwste fans was het wennen. Niet dat het debuut uit 2024 kapotgeliefd is, want sommige undergroundhits zoals Huidhonger of Hamartia haalden de setlist, maar het is duidelijk dat de drie vooruitkijken en dat kan alleen maar een positief signaal zijn, ook al moet er af en toe een kabel het bekopen…
