We hebben twee keer groot nieuws. All Fine For Me is het beste van wat we tot nu toe hebben gehoord van Lightspeed. En natuurlijk is er dat andere nieuws, wat je uiteraard al lang wist, dat de band rond Rik Bontinck één van de negen laureaten is van De Nieuwe Lichting. Babbeltijd!
Laten we het eerst maar eens over die finaleplaats hebben in De Nieuwe Lichting. Dat doet wat met een mens, niet? Ben je zenuwachtig of laat je het komen zoals het is?
Zeker wel. Toen ik het telefoontje kreeg van Studio Brussel dat we erbij zaten, wist ik even geen blijf met mezelf. Ik zou mezelf niet meteen omschrijven als een uitgesproken emotioneel persoon, maar ik kreeg toch een krop in de keel. Wat de zenuwen betreft: het is een super spannende, maar ook enorm plezante periode. De selectie van de negen finalisten is bikkelhard, maar we gunnen iedereen de overwinning, ook onszelf. (lacht) Voor de rest probeer ik vooral m’n hoofd naar beneden te houden en open ik sociale media enkel om zelf iets te posten. Anders begin je al snel te vergelijken, en dat slaat nergens op.
Het wordt sowieso een druk programma. Kun je al een tipje van de sluier oplichten?
We spelen twaalf shows in negen dagen, zowel solo als met de voltallige band. Van Hasselt tot Brugge. Tegelijk zijn we onze nieuwe drummer Henri aan het inwerken, dus als dit geen vuurdoop is, weet ik het ook niet. Onze set bestaat momenteel uit een mix van oud en nieuw, nummers van onze debuut ep The Guest House afgewisseld met nieuw materiaal. We zitten volop in een schrijffase, dezelfde waarin All Fine For Me is ontstaan, dus ik ben zelf ook benieuwd wat daar nog allemaal uit zal voortkomen.
Gelijktijdig met de aankondiging was er dus de release van All Fine For Me. Voor mij klinkt dit bijna als een nieuwe start. Het klinkt als Lightspeed en tegelijkertijd anders dan Lightspeed. Ik neem aan dat er nog meer nieuw materiaal aankomt in dezelfde stijl.
Ik denk dat All Fine For Me zeker een bepaalde maturiteit met zich meedraagt die voordien nog wat zoek was. Dat is ook logisch: veel van onze oudere nummers gaan al een tijdje mee en dragen een sterke, naïeve jeugdigheid in zich. Ik ga niet zeggen dat ik niet meer naïef ben, maar die jeugdigheid voel ik wel gradueel wegsijpelen.
Qua sound is All Fine For Me een van de donkerste nummers die we tot nu toe hebben uitgebracht, zeker de eerste seconden van de song. Maar naarmate het nummer vordert, komt Lightspeed voor mij heel duidelijk naar boven, vooral in het refrein. Dat voelt voor mij aan als iets dat door een hele festivalweide mee geschreeuwd kan worden.
Dat matuurdere karakter hoor je ook in de nieuwe songs. Ze zijn niet allemaal zo ‘vuil’ als All Fine For Me, maar de evolutie is wel duidelijk hoorbaar. De meer gelaagde sound is er zeker, mede dankzij Hannes Cuyvers (Ramkot), die All Fine For Me produceerde. Ik heb een enorme creatieve klik met hem. Hannes voelt heel goed aan waar ik naartoe wil en kan met weinig woorden veel toevoegen aan nummers. Zelf heb ik soms de neiging om dingen leeg te laten, omdat ik het potentieel van extra lagen niet altijd meteen zie.
Meer dan ooit tevoren hoor ik in All Fine For Me een Britpop-sound en dan Oasis in het bijzonder. Toeval?
Als tiener was ik geobsedeerd door Oasis, en mijn liefde voor de Gallaghers gaat hand in hand met een stevige dosis jeugdsentiment. De meeste artiesten waar ik vandaag zelf naar luister zijn Britse of Ierse bands. Het kan bijna niet anders dan dat dat doorsijpelt in de sound die ik met Lightspeed probeer neer te zetten.
Als we het over Lightspeed hebben, dan lezen we vaak jouw naam. Is Lightspeed grotendeels Rik Bontinck?
Lightspeed is zeker mijn geesteskind, en ik schrijf de nummers, maar we profileren ons volledig als band. Ik zag ooit een fragment uit een podcast waarin werd gezegd dat de meeste bands eigenlijk geen democratie zouden mogen zijn en dat je iemand nodig hebt met een sterke visie over waar het project naartoe moet. Daar kan ik me wel in vinden, zeker bij dit project waar zowel de songs als de visuals grotendeels vanuit mezelf vertrekken.
Er is absoluut ruimte voor meningen en discussies, en ik probeer iedereen zo veel mogelijk te betrekken. Tegelijk ben ik ook een enorme controlefreak die moeilijk dingen kan loslaten. Maar ik heb het gevoel dat die dynamiek bij ons wel echt werkt. Ik denk dat het ook niet zo raar is dat de zanger van een band soms iets meer in het daglicht treedt dan de rest. Daarnaast kom ik ook wel graag buiten en probeer ik regelmatig shows mee te pikken van bevriende bands, vooral in de Gentse scene en dit meer dan de rest van Lightspeed denk ik, wat zichtbaarheid misschien wat groter maakt.
Met wat kunnen we je gelukkig maken?
Stem Op Lightspeed Voor De Nieuwe Lichting 2026!
