APOTH, het is een naam waar veel over te zeggen valt, net als over Nelson, de nieuwste single van APOTH. Daarom: een babbel.
De oorsprong van de naam APOTH is te gek. Dus vertel!
Op de terugweg van Boomtown in Gent naar het station kwamen we eerst een omgevallen bloembak tegen, die hebben we dan rechtgezet om onze burgerplicht te vervullen. Enkele straten verder merkten we op dat er karton voor een huis in brand vloog door een smeulende sigaret. Dat hebben we ook zorgvuldig geblust met onze voeten, wat zorgde voor een boze reactie van de man die de peuk door zijn raam had gegooid. Nog wat verder kwamen we een apotheek tegen met defecte verlichting. Je kunt het al raden, enkel de letters APOTH branden nog. Toen hebben we besloten dat APOTH de naam zou worden mochten we ooit een band starten. Een jaar later in 2021 zijn we dan effectief de band gestart. Vorig jaar in 2025 hebben we onze eerste ep (Burning Box) en bandmerch allemaal in teken van die bewuste avond gecreëerd.
Hoe zou je APOTH muzikaal omschrijven?
We hebben alle vier een verschillende muzieksmaak met gitaar als gemene deler. Brent en Jochen neigen meer naar punk en metal. Merijn en Wout zijn dan meer te vinden voor alternatieve indierock en grunge, om er een label op te plakken. De APOTH-sound is een samentrekking van deze interesses.
Nelson is de nieuwste single. Ze heeft een vrij trieste ondertoon en ook dat heeft een reden.
Onze single heet Nelson, omdat dit de naam was van onze boerderijhond die recent overleden is. Hij zat altijd bij ons tijdens de repetities. Het nummer gaat over het verliezen van iets of iemand die dichtbij je stond en die je nu niet meer kunt opbellen, zien of spreken. Dit kan gaan over twee vrienden die uit elkaar zijn gegroeid, een lief dat je bent kwijtgeraakt, een scheiding van ouders of familie, of iemand van wie je hield die er nu niet meer is. Iedereen kan dit interpreteren zoals hij of zij dat wil. De aanzet tot het schrijven van het nummer was de scheiding van de ouders van Brent.
Mag ik zeggen dat Nelson een beetje atypisch is voor de APOTH-sound?
Toen Brent kwam met het idee om een vrij geladen nummer te schrijven, hadden we alle vier direct het gevoel dat het wat meer ingetogen mocht zijn, niet zo rechttoe rechtaan als andere APOTH-nummers. We hebben ook geëxperimenteerd met het gebruik van een slidegitaar. Dat voelt erg op zijn plaats in het uiteindelijke nummer.
Kan muziek troost bieden, denk je?
Daar zijn we 100% van overtuigd. Muziek is in veel gevallen een troostmiddel. Dat valt in ieder geval sterk op als je op de lyrics van welke song dan ook begint te letten. Om hier nog een concreet voorbeeld van te geven. Hebben we niet allemaal eens naar Black van Pearl Jam geluisterd om troost te vinden?
In feite, bestaat de APOTH-sound wel, in die zin dat het altijd wel iets anders kan zijn!
De oorzaak van deze mix van genres is het feit dat elk bandlid naar andere muziek luistert. Iemand komt met een idee voor een nummer binnen een bepaald genre. Dat nemen we dan als startpunt. Er is genoeg vrijheid zodat ieder zijn eigen ding kan doen, ook als iemand niet volledig vertrouwd is met dat specifieke genre. Zo komen we soms bij toffe creaties uit.
Zit er iets groters aan te komen, zoals bijvoorbeeld een ep?
Ons eerste doel met de band was het uitbrengen van een ep. Dat hebben we vorig jaar bereikt met de Burning Box, die vijf nummers telt. Met de nieuwe single zijn we begonnen aan een nieuwe fase, waarin we volop bezig zijn met het schrijven van nieuw materiaal. Nelson was de eerste van twee singles die we ondertussen tijdens de winter DIY hebben opgenomen.
Naar welke plaat ben je momenteel aan het luisteren?
Brent: Punk in Drublic van NOFX
Wout: The French Press van Rolling Blackout Coastal Fever
Jochen: Hooray For Boobies van The Bloodhound Gang
Merijn: Tigers Jaw van Tigers Jaw
