Rob Meldrum debuteerde in 2024 met Celestial Displacement en kiest voor zijn zes nummers tellende opvolger voor hetzelfde label als eerder. Groot gelijk heeft Meldrum want zijn visie op dark ambient en diep donkere minimale en lichtjes experimentele elektronica past perfect bij waar Winter-Light voor staat.
Zes lange stukken zijn het geworden, van zeven en een halve minuut tot ruim een kwartier. Stukken die bol staan van een ondefinieerbare dreiging. Het is muziek voor een arthousehorrorfilm waar geen Art The Clown iedereen zomaar voor de lol afslacht. De dreiging zit hem in het onverwachte, in het onnoembare, het verborgene.
Het is eerder een soundscape voor een film vol buitenaardse wezens die zo anders zijn dat ze niet te omschrijven vallen. Geen kans op geweld maar ook geen uitzicht op communicatie onderling.
Dark ambient met diep door dreunende drones, op zoek naar niemandsland in de oneindige ruimte. Een excursie op zoek naar huiveringwekkende gebeurtenissen of gedrochten die nooit gebeuren of opduiken. Het is een smachten naar dat door niets of niemand wordt beantwoord.
Of toch?
