Zomaar uit het niets een nieuw album van Neurosis, het is me wat. De band heeft het geheim gehouden tot op het laatste ogenblik. Niemand die nog een nieuwe plaat van Neurosis had verwacht na het gedoe rond en met Scott Kelly. Familiaal geweld noodzaakte de band om medeoprichter, gitarist en zanger Kelly in 2019 te ontslaan. Boeken toe. In 2022 ging hij helemaal met muzikaal pensioen en sindsdien is niet geweten waar hij uithangt. Zijn toenmalige vrouw hield liever alles een beetje uit de publiciteit, waardoor ook de heren van Neurosis er grotendeels stil over bleven.
Fires Within Fires was in 2016 het laatste album dat van deze doemdenkers het licht mocht zien.
De huidige toestand van de wereld, klimaatcrisissen en massaal veel conflicten waar geweld hoogtij viert, en heel wat persoonlijke strubbelingen in het gewone dagdagelijkse leven, noodzaakten de heren om toch maar weer een plaat te maken.
Een gelukje ook, want Aaron Turner, die zelf naam en faam heeft verworden met zijn bands Isis, Sumac en Old Man Gloom, neemt de plaats in van Kelly. Een godsgeschenk als het ware voor de band, want zowel zijn stem, manier van zingen en schrijven als zijn kijk op de wereld passen perfect bij die van Neurosis. Het is alsof hij altijd al deel heeft uitgemaakt van de band.
Dat betekent dan ook meteen dat An Undying Love For A Burning World vanaf de eerste noten van opener We Are Torn Wide Open als vertrouwde Neurosis klinkt. Lekker heavy met snedige riffs, overdonderende drums en die stem van Turner die ons meteen binnen trekt in de donkere kijk op de wereld van Neurosis. Het is als een catharsis voor band en luisteraar. Steve Von Till (gitaar, zang) en zijn medebandleden verkondigen het al decennia: de muziek van Neurosis helpt de heren om mentaal gezond te blijven en de wereld aan te kunnen.
Acht nummers staan er op het album. Acht stukken die van bijna ambient naar ongelofelijk zwaar en hard gaan, net zoals Neurosis het al decennia doet. Even rust nemen om dan de luisteraar de djoef van het jaar te geven. Is er vernieuwing? Neen, aan geen kanten. Moet dat bij een band als Neurosis? Neen, aan geen kanten.
Straf is trouwens dat de band besloten heeft om na zeven jaar stilte ook opnieuw concerten te geven. Daar zien we wel naar uit. Wie de band ooit live heeft gezien vergeet die ervaring nooit meer.
We kunnen slechts concluderen dat Neurosis een ferme Neurosis-plaat heeft gemaakt. De band definieert het eigen genre dan ook gewoon als Neurosis. Waar veel promopraatjes een band vergelijken met andere bands om een vergelijking te maken hoort Neurosis gewoon bij het genre Neurosis. Buiten categorie, zoals elke plaat opnieuw.
Facebook Neurosis – Instagram – Facebook Neurot
