Societas Legitimus alpha Mortalis is een vijfkoppige formatie uit Nederland en België. De kernleden van S.L.A.M. zijn jeugdvrienden uit Sint-Niklaas en maken sinds hun tienerjaren samen muziek. Oudere lezers zullen ze misschien nog wel herkennen van de grungeband Prediker. Deze band heeft in de jaren negentig fuore gemaakt met de videoclips van hun twee singles Apocalyps Picknick en Persona Non Grata op TMF. Apocalyps Picknick is afgelopen jaar nog uitgebracht op Belgian Nuggets, de verzamelaar die vol staat met verborgen Belgische pareltjes uit de jaren negentig.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2020/01/SOCIETAS-LEGITIMUS-ALPHA-MORTALIS.jpg)
We hebben met Societas Legitimus alpha Mortalis dus te maken met een paar echte old school-rockers, die hun gelederen hebben aangevuld met een paar hele jonge honden, en samen willen zij de Europeese podia gaan veroveren.
De muziek van Societas Legitimus alpha Mortalis heeft gothic-, grunge-, en glaminvloeden. Rockmuziek met een twist. Hun muzikale Invloeden zijn onder meer Rammstein, Royal Blood, David Bowie, Pink Floyd, T-Rex, en natuurlijk de Foo Fighters.
S.L.a.M heeft het afgelopen twee jaren voornamelijk opgetreden in Nederland en Duitsland. De band wil deze zegetocht in 2018 (zeker na het zeer geslaagde en memorabele Music For Life-optreden afgelopen jaar in de Casino in Sint-Niklaas), langzaam maar zeker in heel Belgie gaan voortzetten. Zodat iedereen bekend kan worden met het fenomeen dat Societas Legitimus alpha Mortalis heet.
Het startschot van dit avontuur is de nieuwe single Tara. Zoals de cover al duidelijk maakt, wil de band met Tara duidelijk de energie, sfeer, en het live geluid weergeven van een S.L.a.M.-optreden, en dat lijkt ons goed gelukt.
Het eerste wat opvalt aan deze single is het lekker vuige envette gitaargeluid. Het is muziek met een rauw en vuig randje. Soms snoeihard , soms melodieus, en soms ook weer bevreemdend en romantisch. En daar houden wij bij Luminous Dash van.
De muziek heeft duidelijke roots in de rock en blues. En de puristen gaan nu misschien helemaal uit hun dak, maar het synthesizerkoortje geeft Tara een echte signature sound. Het is wel een single die je als luisteraar, een paar keer gehoord moet hebben, voordat je hem echt gaat waarderen.
Tara rockt de volle vier minuten lekker weg, en ondanks een paar kleine productionele schoonheidsfoutjes horen we een flink potentieel in deze band.
Als we onze ogen dichtdoen, dan zien we ze zo op een donker podium staan. In een desolaat, verlaten pand op een oud afgelegen industrieterrein. Een imposant fabrieksgebouw met een ontvangsthal met van grote kroonluchters en stoffige rode velours gordijnen. Er staan enkele brandende kaarsen op tafel. En er komt een muur van geluid uit de speakers, een opgezweept lyrisch publiek staat voor dat podium te dansen en te swingen. Opgezweept door de muziek, in trance.
Tara is een muzikaal visitekaartje in de richting van de promotors en (nieuwe) fans. De single wordt op 1 februari uitgebracht, en de band heeft nog voldoende materiaal op de plank om komende jaar, iedere maand een single te releasen, dus hou deze naam goed in de gaten in 2018.
MARK HUPKENS