Geert Van Bever (gitaarr) en Emma Rotsaert (tekst, vocals, keyboards) spelen beiden als muzikant bij Arbeid Adelt! maar kennen we intussen nog beter als Parkaparaplu. De frontdame zag je onlangs ook als actrice de hoofdrol glanzend opnemen in de serie How To Kill Your Sister?, maar hier focussen we liever op wat ze muzikaal teweegbrengt. Wij zetten hen alvast binnenkort op het podium van één van onze Luminous Fests. Daarover later meer, want eerst moet je deze nieuwe single gaan ontdekken.
Inhoudelijk hebben we het bij Parkaparaplu liever over donkere poëzie dan over mooie Nederlandstalige teksten. Samen weet het tweetal oprechte kwetsbaarheid neer te zetten, met een ferme rock-‘n-roll-attitude. Geen doorsnee nummertjes, maar tracks die schuren, en een stoere fragiliteit weergeven.
Met titels als De Dood Van Een Tuinkabouter, Uw Eenzaamheid, Banden En Baanruis en Liefde Is Dood, verbaast het wellicht niet dat het duo zich muzikaal beweegt binnen het Nederlandstalige dark-, cold- en newwavegenre en hun nieuwe single Donderdag Volle Maan sluit daar volledig bij aan.
We horen Emma in haar tracks vaak een bijtend spel van woorden afvuren, met spoken word. Maar evengoed laat ze zich erg melodisch zingend horen en dat is ook in Donderdag Volle Maan het geval. Haar stem timbre heeft iets onschuldigs melancholisch in zich. Ze pakt ons dan ook helemaal in met de woorden “In een fel verlichte kamer, onderweg naar een nieuwe dag…”.
“Ik val uit elkaar
Slapen kan als je het licht uit doet
Maar er schuilt iets in de schaduw
Het beweegt tussen de bomen
En het lijkt naar mij te komen
Volle maan
Kijk
Volle maan
Ik val uit elkaar”
De muziek durft hier en daar wel eens te bijten, vooral dan in de sterke electro-intro en laat het ons een gepaste liefdesbeet noemen. Het zijn de ritmes die deze keer heel wat ‘schwung’ en speelse warmte in de mooi gelaagde track steken. Laagjes vol warmte, ritme en melodie, die samensmelten tot een meeslepend poëtisch, sonisch schaduwspel.
