Het worden drukke dagen voor Muriel Boulanger. Binnenkort verschijnt het debuut van Wave A Way en zo wat tegelijkertijd komt ook de eerste lp uit van haar ander project, MURI.
De overeenkomsten? Natuurlijk die aparte zeemzoete stem van Muriel en diezelfde jazzy touch zonder dat het in feite al te jazz klinkt. Zelf noemen ze het een mysterieuze mengelmoes vol surrealistische muzikale ideeën.
Een poëtisch liedje over verdwijnen uit deze wereld, maar dan als een lelie. Muriels stem die je meesleept, vederlichte maar weldoordachte keyboards van Eline Flintrop en de ritmesectie van Jonathan Callens die we ook kennen van Wasdaman, Kiss The Anus of a Black Cat en Wave A Way smelten samen tot een perfect geheel.
Apart aan deze single is dat je hier de stem hoort van Raf Walschaerts van Kommil Foo die het nummer net die extra touch geeft. Op 19 februari 2026 wordt de plaat in de Minard in Gent voorgesteld.
