Nummer 4 is realiteit, Wish It Wasn’t So, geschreven en gezongen door lander Dankers. Muzikaal kiest Krankstation voor een aanpak die tegelijk toegankelijk en licht eigenzinnig aanvoelt. De song heeft voldoende drive om vooruit te blijven gaan, maar onder die beweging zit een duidelijke weemoed verscholen. Dat spanningsveld maakt Wish It Wasn’t So interessant. Het is geen klassieke treurplaat die zich wentelt in kommer en kwel, daarvoor zit er teveel beweging in. De titel zegt eigenlijk al genoeg: hier klinkt iemand die de realiteit liever anders zou zien, maar voorlopig weinig anders kan doen dan ermee leven. Krankstation bewijst met Wish It Wasn’t So dat melancholie niet per se traag of zwaarmoedig hoeft te klinken. Soms kan ze ook gewoon stevig doorstappen.
Wish It Wasn’t So is een mysterieuzer, misschien zelfs donkerder nummer dan wat we van hen gewend zijn, maar laat dit alleszins de pret niet bederven, dit is echt wel topklasse! Het is een song die bij de eerste luisterbeurt al iets prijsgeeft, maar bij een tweede beluistering net wat meer van zijn kaarten op tafel legt. En dat is meestal een goed teken. Live is Krankstation ook uniek, een sterke sound en de zeer knappe visuals van Sam Devos zijn de spreekwoordelijke kers op de taart. Op vrijdag 19 april spelen ze in CC De Mol Lier alwaar ze curator van dienst zullen zijn. Een avond die je niet mag missen.
