Rampologie, het zou misschien wel hét nieuwe woord van het jaar kunnen worden voor de woordenboeken. Rampen genoeg op de wereld. Rampen genoeg die rondlopen op de wereld. Los daarvan, kan de Belgische spacerock beelden- en geluidenstormer Jesus Cringe (voorheen bekend als 22 for Silicon Alone) daar ook iets toe bijdragen, want die schreef er een nummer over.
Met de nieuwe single Disastrology worden misschien geen woordenboeken herschreven, wel de definitie van hyper-art-rock. En daarvoor zouden we op zijn minst zelf enkele nieuwe woorden willen uitvinden. Want deze filmische compositie kan je amper een ‘song’ noemen… Liever spreken we van een sonisch architecturaal kunstwerk, dat experimenteel complex en ongewoon is opgebouwd.
De titel leende Alexis Pfrimmer bij The Science of Sleep, de film van Michel Gondry, maar ook de documentaire Koyaanisqatsi (die staat voor ‘het leven uit balans’, waarbij de pracht van de natuur verstoord wordt door de rotzooi van de mens en zijn technologie) was een inspiratiebron, waarrond hij een track bouwde over de ineenstorting van het aardse en de onvermijdelijke migratie van de geest naar de leegte.
“Life living still
I bet your pardon
Holy truth no exil
Is possible
Stare to my naked eye
Light headed
Paranoia
An animal in a death row
Hear my words rumble”
“De bijbehorende videoclip is een visuele odyssee die de filosofische diepgang van het nummer weerspiegelt. Het volgt een eenzame protagonist die getuige is van de ecologische en sociale ineenstorting van de aarde. In een laatste daad van transcendentie ontsnapt het personage naar de kosmos, waar zijn fysieke vorm oplost in sterrenstof – een treffende metafoor voor de terugkerende thema’s van het project: het menselijke bewustzijn dat samensmelt met het digitale en spirituele oneindigheid”, legt Jesus Cringe uit.
Muzikaal liet Pfrimmer zich bijstaan door Hugo Van Rechem (viool), Balthazar Naturel (bariton sax), Alberto de Juan Saiz (piano, synths) en Pierre Martin (drums) en die wisten een ongelofelijk mooie, theatrale bijdrage te leveren.
Samen breken ze alle conventies rond rockmuziek af, want de standaard gitaar-bas-opstelling werd vervangen door het beklijvende samenspel van viool en baritonsaxofoon, wat een rauw orkestrale sound oplevert met wanhopige vocalen of de beklijvende viool. Een kostbare parel, voor wie het toelaat grenzen los te laten!
Facebook – Instagram – Website
