Heel lang geleden – het lijkt bijna op de intro van een saai sprookje – hadden we het over Gilles Drang. De roem bleef uit en het luisterplezier bleef beperkt tot zijn zolder en zijn vriendenkring. Maar Gilles Dhaenens trok zich daar allemaal niet te veel van aan en ging verder. Waarom zou hij stoppen?
Uit Het Oog, een titel die bijna niet toepasselijker kan, gaat over afscheid en vervreemding. “De naakte slak zit zonder huis. Het slakkenhuis is afgebroken en plat gesmeten. Hoe voelt de slak zich en waar moet hij naartoe?”, vraagt Gilles zich af en het zijn woorden die voor iedereen herkenbaar zijn die met tegenslag te maken heeft.
Muzikaal is het nummer een geslaagde hybride van kleinkunst en postpunk. Moeilijk om niet te denken aan pakweg aan Aroma Di Amore, maar laat dit een voordeel zijn. Binnenkort verschijnt overigens het album Feestgebeuren. Het leven bekeken door een sarcastische, roze bril.
