Het interessante aan Daan Stuyven is dat je nooit op voorhand weet waarmee de man nu weer op de proppen zal komen. De ene keer maakt hij elektronische muziek die aanleunt bij techno, een andere keer staat hij op het podium met Glints of gooit hij zich op zijn eigen interpretatie van rock-‘n-roll. Wat hij ook doet, nooit verliest hij zijn cool. Ook niet in zijn nieuwe project INK waarmee hij een tribute brengt aan de liedjes van The Ink Spots. The Ink Spots was een Amerikaanse band die vooral in de jaren 1930 en 1940 enkele hitjes scoorden. Van rock-‘n-roll of rhythm and blues was toen nog geen sprake, maar je hoort wel dat de basis ervan rond die periode werd gelegd.
Tegenwoordig komt dit soort liedjes over als erg naïef maar je moet ze situeren in de moeilijke periode waarin de Westerse wereld toen verkeerde. De (Amerikaanse) entertainment industrie was nog erg gereguleerd en trachtte de luisteraars een soort van utopisch wereldbeeld voor te schotelen waarin geen plaats was voor kommer en kwel en vooral de geromantiseerde liefde (enkel tussen een man en een vrouw uiteraard) centraal stond. Dat is ook zo in deze track waarin de protagonist zijn schaduw, zijn echo en zichzelf al croonend afvraagt waarom hij toch zo eenzaam is. Naast Daan hoor je jazzmuzikanten Fré Madou op contrabas en Bruno De Groote op gitaar. Check ook de videoclip die werd gefilmd door fotograaf Dirk Leunis en gemonteerd door Thierry Dory.
DAAN is live te zien:
31/07 – Campo Solar, Damme
04/08 – Katse Feesten, Zelzate
07/08 – Zulzeekse Feesten, Kluisbergen
08/08 – Zomer in Linden, Linden
05/09 – Crammerock, Stekene
19/09 – Curiosity Festival, Wetteren
Website – Facebook – Instagram – Spotify – YouTube
