Het is altijd fijn dat er nieuw werk verschijnt van Stef Kamil Carlens. De man is zo veelzijdig. Niet alleen is hij een talentvol singer-songwriter, hij haalt ook fantastische klanken uit zijn gitaar en is ook nog eens een beeldend kunstenaar. Carlens streeft altijd naar diversiteit in zijn werk maar bleef wel altijd trouw aan zijn eigen geluid die een mengelmoes is van blues, roots, jazz, funk, world en het betere popwerk.
Hij houdt niet van vakjesdenken, daarom kan je hem zowel op het podium zien met Matt Watts of als speciale gast bij Vapors Of Morphine maar evengoed in het VTM-programma Liefde Voor Muziek.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2019/09/stef-kamil-carlens-making-sense.png)
Die vrijheid van denken hoor je ook in Carlens’ muziek. Zij het met Zita Zwoon dan wel solo, je vindt de gedrevenheid en zijn drang naar “out of the box” denken altijd terug. Een mooi voorbeeld is de single Making Butter, Baking Bread uit de nieuwe plaat. Een knap opgebouwde song met bluesy gitaren, een 80’s ritmebox en een Hammond-orgel. In theorie klinkt deze combinatie niet evident maar het levert een mooie song op, een typische Carlens-compositie.
Ook opener Back On The Road is zo’n uniek pareltje, met de harp in een kleine maar belangrijke rol. In Painted Glass horen we newwave-invloeden, maar de warme gitaarklanken van Carlens geven het geheel iets heel unieks. Met The Government Is No Game gaat het meer de donkere kant op, in dit nummer stelt Stef de corrupte leiders van ons land in vraag. J’ Suis Dans Le Vent is opgebouwd rond een ingehouden groove van de ritmebox en een zalige blues riff.
Lament On General Smedley D. Butler is een hele mooie requiem voor de heldhaftige oorlogsheld. In New Town horen we een Carlens die zijn invloeden gehaald heeft bij de roots en soul van Jeffrey Garland en er zo een heel aanstekelijk refrein in gegooid heeft. My Soul Is In The Dessert is ook weer zo mooi opgebouwd met eerst ingetogen percussie, soundscapes en een akoestische gitaar waar stilletjes aan de harp bijkomt en de mooie strijkers. Het nummer bouwt op tot een wondermooie climax. Het album sluit af in stijl met Fresco, waar Stef wat spacy elektro invloeden combineert met een warme bas en verfijnde percussie.
Stef Kamil Carlens heeft weer een heel diverse plaat met zalige, mooie nummers afgeleverd. De arrangementen van Carlens zijn uniek en wederom heel kleurrijk. Wij kijken alvast uit naar de tournee waarin hij dit nieuw meesterwerk voorstelt.
Je kan hem aan het werk zien op:
28/09 – CC De Factorij, Zaventem
12/10 – Cinema Walburg, Hamont
24/10 – De Kreun, Kortrijk
30/10 – De Casino, Sint-Niklaas
09/11 – Cactus Club, Brugge
12/11 – Het Depot, Leuven
26/11 – Handelsbeurs, Gent
28/11 – De Roma, Antwerpen
19/02 – Jezuïtenkerk, Lier
11/03 – Eldorado, Humbeek