De Noorse Rebekka Karijord, die in Stockholm woont, was de voorbije vijf jaar bijna monddood. Maar een traumatisch voorval in haar leven zorgde ervoor dat ze de draad terug oppikte en opnieuw begon met het schrijven en componeren van liedjes.
Mother Tongue haar nieuwste schijf, draait dan ook onmiskenbaar om het feit dat haar kindje drie maanden te vroeg geboren werd, iets wat nogal een impact op haar leven had. Hoe zou je zelf trouwens zijn?
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2019/07/unnamed-2-1-300x300.jpg)
Net zoals haar vorige plaat klinkt ook deze geweldig organisch en gaat het soms van piano-echo’s naar getokkelde snaren tot georkestreerd lawaai. Neem daarbij ook nog eens het feit dat de dame nogal met haar stem speelt en je krijgt bijwijlen een ongewenste vreemde smaak in je mond. Uiteraard moeten we nu allemaal een beetje ongewild aan Björk denken als ik het bovenstaande vertel, maar er is toch heel wat verschil in de muziek van beide dames, ook al is hun aanpak soms gelijkaardig.
Waar I Will follow you in the wild nog een verzamelwerkje van klanken is, is Orbit een volwaardige (pop)song om U tegen te zeggen. Waimanalo heeft niet alleen Hawaiiaanse roots in z’n naam maar een deel van het album werd uiteindelijk ook in Hawaii opgenomen en de her en der mocht ook zijn weerslag vinden in het album. Ook Your Name begint als een echte poppy song, maar onderweg wordt het alsmaar duisterder tot het uiteindelijk eindigt in een woud vol nevel. Statistics is dan weer eentje waarbij liefde op het eerste gezicht om de hoek gluurt.
Mother Tongue is een album dat je moeilijk kan omvatten in één luister beurt. Het is duidelijk een stuk muziek dat geen hapklare brok is bij een eerste kennismaking. Eentje dat er om vraagt om een tweede en een derde keer beluisterd te worden en terwijl je dat doet groeit de liefde en uiteraard het verlangen steeds een stukje meer. De soms nogal klassiek benadering van het geheel kan mogelijks wat in de weg zitten voor enkelen van ons en ja een paar tunes zullen nooit heel echt onder je vel kruipen, maar voor het overgrote deel van de tijd, is het toch gewoon een mooi stukje muziek dat hier gepresenteerd wordt. Denk aan Björk maar ook bijv. aan de Amerikaanse zusjes van Coco Rosie en je bent al goed op weg om te weten hoe het klinkt.