De vanuit Brussel opererende broers Jean-Marc and Pierre Pauly, zijn de geesteskinderen van Parade Ground, een Belgische EBM /synth pop formatie die midden jaren 80 nog al eens zorgde voor enige opschudding op de dansvloer. Cut Up uit 1989 was hun eerste volwaardige langspeler en meteen een debuut die insloeg, zeker als je als 19-jarige rondliep in een outfit van alle mogelijke tinten van grijs en zwart, puntschoenen een must waren en zeep het beste middel was om je haar dat extra volume te geven.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2019/07/5ac1635e8d13d2890df10f7d56b0b3e42c731cde-300x300.jpg)
Verder deed ook Collin Newman (Wire) mee op deze LP. Collin Newman was toen een beetje een verloren gelopen god, maar hij was wel God, toch voor iedereen die niet direct in het commerciële circuit ging kijken. De backing vocals op Cut Up The Neck Tie waren van hem en hij had ook de hand in het nummer Moans.
We gaan een kat een kat noemen, Parade Ground bleef altijd ergens ondergronds actief. De band slaagde er niet echt in om commerciële grote doorbraken te plegen, maar dit wil natuurlijk niet zeggen dat het niet goed was. Wie het wel kende, vertelde het verder, leende zijn kopie (soms niet meer dan een versleten cassette uit) aan die ene andere zwartzak op school en zo ging dat door, van de ene naar de andere. Moans op Cut Up was het eerste nummer waar we allemaal als eerste naar toe grepen. Het zat goed in elkaar, je kon het een beetje meebrullen en met wat goede wil bleef het ook voor de rest van de dag in je hoofd hangen. Top toch. Nu bijna 30 jaar later is dat nog steeds zo. Maar uiteraard hebben ook nummers als de opener Hollywood en I Will Talk een blijvende invloed op me gehad. Op Such is the Bow, verlaten we eventjes de verlichte paden en grijpen de broertjes terug naar de kleuren gitzwart en donkerzwart (en alles wat daar tussen zit), net zoals op Modern Hunting trouwens. Het eerder vermelde Cut Up the Neck Tie draagt diepe sporen van Wire, maar op Cut Throat Business is het weer allemaal als voorheen. Let op zonnig wordt het nooit echt, maar de bijgeleverde synths zorgen toch voor een beetje luchtigheid. Afsluiten doet Cut Up met Strange World, wat destijds een kleine hit was maar genoeg keet shopte om 30 jaar later daarvoor het label cult mee te krijgen. Nu ja, de ganse lp krijgt uiteraard dit label opgekleefd wat mij betreft.
Dat Colin Newman van Wire meedeed wil op zich eigenlijk niets meer of minder zeggen dat net zoals Wire, Parade Ground goede muziek maakte,maar dat niemand er echt aandacht aan schonk, uitgezonderd deze jonge veertiger en zijn toenmalige doemdenkers voor wie dit luchtige plaatje echt al het evenbeeld van zonnebrand was! En dat moet toch eigenlijk van het hart. Want in mijn geest was dit een heel donkere plaat, blijkt nu 30 jaar later dat dit gewoon lekkere synthpop is en dat het label EBM nog helemaal niet van toepassing was.