Sinds 2010 geeft het Antwerpse platenlabel Walhalla Records vooral opnames van Belgische wave- en elektrobands uit de jaren 80 een nieuw leven. Zo verscheen er op dit label onder andere een verzamelaar van de jaren 80- opnames van Kloot Per W., alle opnames van de Antwerpse cult-band Secret Life, een live album van Somnabulist (het project van ex-The Klinik Mark Burghraeve), een split ep met onuitgebrachte nummers van Arbeid Adelt en BeNe GeSSeRiT en het eerste album van Enzo Kreft. Maar ook brengt labelbaas Lieven De Ridder verschillende compilatie-albums uit op vinyl met groepen die in de jaren 80 enkel hun muziek uitbrachten op cassette en op die manier nu voor de eerste keer officieel het licht zien.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2021/08/end-of-the-corridor.jpg)
Zo verscheen op dit label de verzamelreeks Underground Wave (inmiddels zijn daar al 6 volumes van uitgebracht) waarop vooral onbekende synthbands uit de jaren 80 een kans kregen om een groter publiek te bereiken, dit wel meestal 40 jaar na dat de nummers gemaakt zijn. Maar in de jaren 80 waren er in ons land ook diverse gitaargerichte postpunk-/coldwavebands en die bracht De Ridder samen op de verzamelaar The Whispering Trees, waar nummers op staan uit de periode 1979-1986 met materiaal van onder andere Siglo XX, Struggler, O Veux en De Brassers. Dit album was zo’n succes dat de vinylplaat in 14 dagen was uitverkocht. Deze End Of The Corridor is daar een vervolg op en daarop vind je nummers die dateren van 1978-1984.
Ook hier staan weer onuitgebrachte songs of versies op van meer bekende bands uit die periode, naast onbekende groepen. Op dit album vind je een liveversie van De Brassers klassieker En Toen Was Er Niets Meer (opgenomen in 1981 op het Lierse Paasfestival, waar Fad Gadget de headliner was). Onze langst bestaande postpunk band Struggler is op deze compilatie terug te vinden met een nummer van hun eerste demo Memo On A Demo uit 1981. Deze demo is opgenomen met een cassetterecorder en micro en net daarom klinkt Something Dreadfull echt wel authentiek. Answer van Siglo XX staat op deze lp in de liveversie uit 1982 (die origineel terug te vinden is op de verzameltape De Macht Van De Onmacht). Het nummer verscheen op de gelijknamige ep uit 1983 en deze versie en klinkt dus net iets anders. Ook de legendarische Antwerpse band De Kommeniste – waarvan dit jaar een re-release van hun enige album 1000 Titels verscheen – is op deze plaat terug te vinden met Tricolore, een nummer dat niet verscheen op de re-release en is opgenomen tijdens een repetitie maar toch een heel goede opnamekwaliteit heeft.
Limburg was in de jare 80 het mecca van de postpunk. Zo staan er op deze verzamelaar twee meer onbekende bands uit deze provincie. Suspects, die enkel een single en een cassette uitbrachten, staan op deze langspeler met een nogal overstuurde repetitieopname van Neon 2. De Hamontse band Camera Obscura heeft één tape uitgebracht en daaruit komt A Compliment For The Undertaker, dat nogal sterk in de lijn ligt van streekgenoten Siglo XX.
De Leuvense waveband The Cultural Decay heeft maar twee jaar bestaan, maar heeft in 2009 toch de aandacht weten te trekken van het Amerikaanse Sacred Bones Records, dat een verzamelaar van hen uitbracht. Op deze compilatie staat één van de oudste nummers van de band, Music While You Work komt dan nog in een live versie. De Scheuren is een Antwerpse band die in 1978 vurige Nederlandstalige punkrock maakte die veel aandacht kreeg in de pers, maar nooit de aandacht wist te trekken van een platenfirma. Eindelijk krijgt deze band een vinylrelease met Mannekesdier waarin we een stevigere versie horen van De Kreuners.
We blijven in het Antwerpse met Protection+ waar gitarist Jan Blieck (Tweetakt, Bazaar, Soulsucker, The Moonlovers) deel van uitmaakte. Deze band nam deel aan Humo’s Rock Rally in 1982 en bracht enkel de cassette Live At Cecil uit. Deze band uit Braschaat hoor je hier met Final War, een studio-opname die nooit officieel is verschenen. Dan trekken we naar Oost-Vlaanderen met Vibø uit Eeklo. Die band is ontstaan uit de punkband Vibø Plastic. Ze brachten een tape en een mini-lp uit. Op deze plaat staan ze met het Red Zebra-achtige FN Kills. Deze verzamelaar sluit af met Day After, een trio uit Deinze dat hun invloeden heeft gehaald bij The Cure, Joy Division, Killing Joke, Leonard Cohen en The Doors. Ze brachten in 1983 het album Recourse uit, dat ze opnamen met Nico De Haan in de Etiquette Studio waar The Klinik, Vomito Negro en The Wolf Banes ook nog opnames hebben gemaakt. Voor deze plaat werd gekozen voor Inner Voice waar de echo’s van Joy Division duidelijk in terug te horen zijn.
End Of The Corridor is een mooi tijdsdocument dat voor de verzamelaar van 80’s wave zeker niet mag ontbreken in zijn collectie. Dit album neemt je terug mee naar de donkere tijd, waarin ons land werd geconfronteerd met de sluiting van de mijnen, de toenemende werkloosheid, de bende van Nijvel, de koude oorlog en de plaatsing van kernrakketten. Je hoort de uitzichtloosheid, weltschmerz en de frustratie in elke song van deze plaat weerklinken.
Op zaterdag 14 augustus wordt dit album voorgesteld in het Antwerpse café Mombasa van 14u tot 18u. De eerste 100 exemplaren bevatten een extra insert die door alle groepen gesigneerd wordt.