Ik stel u voor: de nieuwe olympische discipline “dominobanen bouwen tijdens het luisteren naar CHZWaaR+ZMe+aaL”. Waar Daniel B en zijn ontbrekende lichaamsdelen ook op mikken: u helpen concentreren is er wellicht niet bij. Dat was hem klaarblijkelijk ook al niet gelukt bij het intikken van titels voor zijn nummers (Rudd3ine en EchOlO+ung 1PhaseZwei zijn illustratieve voorbeelden). Een onslaught van ruis, gotische dronen, ringmodulatie, feedbackdisharmonie en voor irritatie gefinetunede beats spellen ADHD, dystopie, Weltschmerz en een family pack MDMA (geef onze jongste ook iets).
![](https://i2.wp.com/luminousdash.be/wp-content/uploads/2019/12/DANIEL-B-PROTHESE.jpg?fit=1024%2C951&ssl=1)
ClOkdrOne bij uitstek is het nummer dat nagels-op-het-bord-gewijs de mentale gezondheid op de proef stelt: aanhoren op eigen risico. Het kan ook zijn dat schrijver dezes oud wordt.
Toch zit het allemaal best wel goed in elkaar. Bij herbeluistering beginnen toch patronen op te duiken, prik je door de hermetische fuck youlagen tot de mobiliserende essentie, herken je flarden Reznor, James, Funk. Je stelt je Mad Max voor in overbelicht zwart wit, met deze schijf in plaats van de dialogen. Trainspotting zonder de humor. Zelfs een tip aan Daniel B: als recensent ontving ik een kopie waarboven een gecomputeriseerde vrouwenstem af en toe “this is a promotional copy” declameerde. Dat droeg eerder nog bij tot het desolate karakter van het werk, de bestudeerde wereldvreemdheid.
Geef me zes Duvels en bijna sluitingstijd, en ik ga zowaar loos op CHZWaaR+ZMe+aaL. Dominobanen van de wereld, houdt uw dochters thuis.