Tegen 24 juli is The One Searched For, het nieuwe album van Argonaut, volledig beschikbaar. Tot dan brengt de Mechelse singer-songwriter maandelijks een duo-single uit. In maart maakten we al kennis met Sway en Drift, sinds vrijdag 17 april zijn nu ook Wander en Lunar beschikbaar. In dit ’tweede hoofdstuk’ van The One Searched For neemt de verhaallijn een donkerdere wending. Dat uit zich in de klankkleur en natuurlijk in de lyriek van de songs. En om maar meteen met de deur compleet in huis te vallen; het werden twee donkere pareltjes vol complexiteit en eenvoud, drama en zachte frivoliteit, met een prachtig instrumentarium in een glasheldere productie.
Argonaut over Wander en Lunar: “Er zit een dualiteit in van twee personen die op een heel andere manier reageren op een soortgelijke situatie. De ene belandt in het donker terwijl de ander er in slaagt het licht op te zoeken. Die dualiteit tussen licht en donker, hoop en wanhoop is ook een van de rode draden doorheen het album.”
Wander start erg ingetogen, klein en intiem, enorm breekbaar ook, meandert en kabbelt, badend in een donkere sfeer gestaag verder. Je hoort op de achtergrond wat dreigende strijkers, een akoestische gitaar begeleidt de pakkende fragiele zang. Ei zo na wanhopig en desperaat. Wanneer de zuinige instrumentatie verstilt, valt opnieuw een gitaar in en ontwikkelt zich een geheel nieuwe melodie en dynamiek, en vanaf dat “She’s waiting for you to come home” weerklinkt, valt ook de percussie in, het muzikaal pallet is plots ook rijker en voller, met behalve percussie knappe meerlagige zanglijnen fraaie waaierende gitaren, zuinige, maar toch mooi aanwezige baslijnen.
Ongelooflijk knap hoe sterk deze compositie zich ontwikkelt. Van minutieus ingetogen naar een symfonisch bombastisch pakkende finale, die dan wel weer rustige uitsterft in het niets. Een compositie waar menig progrock-gigant jaloers op mag zijn. Nee, het is daarom géén progrock. En het is zeker bijzondere melodieuze kwaliteitspop. En heeft Iason Passaris, want zo heet Argonaut, de telefoonnummers van Paul McCartney en David Gilmour al? Voor popparels kan je alleszins even goed bij Passaris terecht, misschien wil McCartney wel eens meezingen op of een Argonaut-nummer uitvoeren, zachtjes vloekend dat hij dat zélf niet schreef? En een gitaarlijn van Gilmour zou misschien ook wel passen op Wander, niet? En ook Joost Zwegers (Novastar) of Neil Finn (Crowded House) hebben er een te duchten concurrent bij.
Lunar is ook een bijzonder mooi gelaagde compositie. Ook hier wordt rustig opgebouwd naar een catharsis, met een mooie meerstemmige en rijk geinstrumenteerde finale, met gul klinkende gitaren en de stem meerlagig. Maar het zit iets minder ‘ingewikkeld’ in elkaar dan Wander en is eerder ‘gewoon’ pure prachtpop. Nu ja, gewoon: wij doen het niet na hoor: zo’n fraaie popsong schrijven met zulke prachtige vocalen, met heerlijke gitaarklanken en effectjes erbij. Een beetje Beatlesque ook. Ook hier veel sfeerschepping en dus pure pracht.
Passaris deed niet alles alleen, maar werd bijgestaan door Pieter-Jan Vanassche (Innerwoud) op de dubbele bas en Brent Beukelaer op percussie met bijkomende synths door Tobias Vanderhenst. Samen met Passaris kleuren ze de wondermooie Argonaut-composities mee in en bij. Wander/ Lunar werd geproducet en gemixt door Ruben lefever en gemasterd door Jimmy Rietvelde (Tiny Voices). Het arwork is dan weer van Macin Boushah.
Eigenlijk waren we al behoorlijk onder de indruk van wat Argonaut deed op Sway en Drift, met Lunar en vooral Wander schakelt de Mechelse alleskunner nog een paar versnellingen hoger en dus kan het niet anders dan ons nog meer topkwaliteit wacht, de komende maanden. Misschien vallen we in herhaling, maar eigenlijk kandideert The One Searched For nu al voor de top 3 van ‘album van 2026’. Niet alleen in de Belgische scene, maar wereldwijd want wereldklasse. Amen.
