Dat Kempenzoon Tijs Vanneste niet voor één gat te vangen is, wisten we al langer dan vandaag. De man maakte ooit de dienst uit bij Oceans Of Sadness een band die door het leven ging als avant-garde/alternative metalband. Hij heeft eveneens nog gezongen bij de melodieuze rockband The Searching maar wellicht raakte hij als zanger pas echt bekend bij een groter publiek toen hij als Van Echelpoel in de hitlijsten belandde met Ziet Em Duun. Maar de man is thuis van zowat alle markten.
Ooit werkzaam als therapeut in de gevangenis en leerkracht plastische opvoeding bouwde hij nadien toch hoofdzakelijk bekendheid op als tattoo-artiest. En dáár gaat het over nu. Nadat Vanneste al zijn opwachting maakte op televisie waarbij zicht werd gegeven op zijn atypische manier van tatoeëren, vatte hij nu het idee op om een nieuw programma te maken met een aparte insteek.
Tattoorist is een zesdelige reeks voor VRT-Canvas waarin hij zes Europese steden bezocht: Londen, Parijs, Rome, Amsterdam, Wenen en Berlijn. Hij ontmoette er fascinerende tattoo-artiesten die elk op hun manier via tattoos hun eigen identiteit en die van hun stad tot uitdrukking brengen.
Tijs Vanneste zou natuurlijk zichzelf geweld aandoen als er niks extra’s zou bijkomen. Hij keert als het ware terug naar zijn muzikale roots door zes bestaande songs die elk een ode vormen aan één van de bezochte steden in een compleet nieuw jasje te steken.
Hij doet dat voor de gelegenheid met de band Tangled Horns, een band waar hij zelf groot fan is. Wie dit gezelschap niet mocht kennen: ze vallen net als Vanneste niet zomaar in een hokje te duwen. Er wordt wel eens gemakshalve gezegd dat ze balanceren op de grens tussen stonerrock en grunge maar die omschrijving is veel te beperkend. Wat wél gezegd kan worden, is dat ze een behoorlijk stevig gitaargeluid voortbrengen en bijzonder energieke live-shows brengen (understatement of the year).
Een en ander leidt ertoe – de goede verstaander voelt het al aan zijn theewater – dat de songs die onder handen worden genomen, een strak rockend jasje krijgen aangemeten. Het zijn echt niet de minsten die ten berde worden gebracht. Passeren zomaar eventjes de revue: Sex Pistols, Ladyhawke, Leonard Cohen, Jim James van My Morning Jacket, Kris De Bruyne en David Bowie. Geef toe, veel diverser kun je wellicht niet gaan maar het typeert zowel Vanneste als Tangled Horns ten voeten uit.
Je krijgt op die manier herwerkingen te horen van nummers als Paris Is Burning (Ladyhawke), Pretty Vacant (Sex Pistols),Take This Waltz (Leonard Cohen), Amsterdam (Kris De Bruyne), Get To Rome (Jim James) en Where Are We Now (David Bowie). Tussen die ronduit magistrale aparte bewerkingen, krijg je ook nog eens intuïtieve soundscapes van Vanneste die uiting geven aan zijn opgedane indrukken in de betreffende steden.
Eerlijk is eerlijk, bij het lezen van het hele opzet flitste door ons hoofd: “Hoe kan je hiervan ooit een samenhangend geheel maken?!” Wel, het antwoord moeten we helaas schuldig blijven. We hebben geen flauw idee hoe ze het gedaan hebben MAAR dat ze er op wonderlijke wijze in geslaagd zijn, dát staat als een paal boven water.
Van hun kwaliteiten als muzikant waren we al véél langer dik overtuigd dus dat ze een nummer op hun eigen prettig gestoorde wijze naar hun hand konden zetten, daar waren we wel gerust in. Maar geef toe, de gekozen songs vallen allesbehalve onder te brengen in één categorie. Om daar dan toch een soort van rode draad in te krijgen, lijkt ons eerlijk gezegd moeilijker dan eender welke uitdaging Tom Waes ooit is aangegaan voor zijn (sublieme) programma Tomtesterom. We zijn er méér dan een beetje van overtuigd dat ook de heren van Tangled Horns gedurende een milli-seconde gedacht hebben “WTF?!” om dan met een gelukzalige grijns op hun smoel te zeggen: “Vanneigens!” Hen een beetje kennende hebben ze zich bij het maken van deze plaat ongetwijfeld rot geamuseerd. En allicht bij momenten ook even in het haar gekrabd maar dat zal toch slechts zijdelings geweest zijn.
We waren al lang fan van hun werk – met name hun laatste plaat Lighter is hier intussen grijsgedraaid – maar dit is misschien wel het strafste dat we hen al hebben weten doen. Oordeel vooral zelf maar hoe mooi we Amsterdam van Kris De Bruyne altijd al vonden, nooit kregen we meer kippenvel bij het horen van de song dan in deze versie.
“En de soundscapes?” horen we jullie denken. Wel, we moeten durven toegeven dat het net komt doordat na elk nummer een soundscape komt – we vinden ook hier de term overigens té beperkend voor hetgeen je te horen krijgt – wordt telkens de brug geslagen naar de volgende track. Want oké, er spelen veel geluiden mee maar de lijm is ook bij de instrumentale gedeeltes ongetwijfeld de inbreng van drums en gitaren. De vibe die gecreëerd wordt, maakt dat je echt helemaal wordt meegezogen. Het sterke eraan is dat we nu al mee in de flow zitten en we hebben nog geen beeld van de tv-reeks gezien! Kortom, de plaat kan net zo goed helemaal op zichzelf staan en dat is gezien het oorspronkelijke idee toch wel écht indrukwekkend. We hopen nu al dat er een vervolg komt!
Wie van het kleinood op vinyl wil genieten moet zich reppen want er zijn slechts 300 exemplaren geperst. Euhm… er zijn er nog maximaal 299 want de onze is al besteld. Sorry, not sorry.
Tattoorist is te zien vanaf dinsdag 10 maart om 21.25 uur op VRT Canvas en VRT MAX.
Bestellen kan hier
