The Red Rum Orchestra – vrienden mogen gewoon TRRO zeggen – zitten al meer dan vijftien jaar in het vak. Je vindt zelfs nog wat restanten van hun MySpace-pagina op het net. Voor wie nu al verdwaald is, MySpace was een soort van prehistorische mix van Spotify en TikTok. Roem hebben de orkestleden nooit bereikt, maar ze trokken zich daar maar weinig van aan. Ze bleven mondjesmaat liedjes uitbrengen en acht jaar na Wilt zijn ze er terug met een album Bluebottle Serenade.
Werd Wilt destijds uitgebracht op een usb stick – toen was dat nog hip – dan verschijnt Bluebottle Serenade nu op vinyl. Volgens hun bio zijn ze verzot op Diet Coke – je moet het maar durven met een naam als The Red Rum Orchestra – en te oordelen naar de tien liedjes die op dit plaatje prijken hebben ze een grote liefde voor Amerikaanse muziek. Want ook al lopen ze vaak in Gent rood, lijkt het wel of ze zich met deze plaat in de prairie wanen.
Stonerrock? Een beetje wel, maar evengoed FM-rock dat niet in het minste hip klinkt en soms wel iets heeft van oude gloriën als Bob Seger of John Cougar Mellencamp, ook al hoor je er wat van het theatrale van Crime & The City Solution in. Allemaal namen die voor de doorsnee lezer even obscuur klinken als The Red Rum Orchestra zelf, maar omdat muziek tegenwoordig helaas toch een gratis zaak is geworden, weerhoudt niets je er van om eens op ontdekkingstocht te gaan.
