Na twee releases (Colony en INVASION) gevuld met verkenningen van sciencefictionthema’s in het ambient genre, creëerde IIVII met Obsedian een herwerking van een eigen originele compositie. IIVII is het soloproject van Josh Graham die de muziek componeerde voor de documentaire My Mother! The Downward Spiral. Deze informatieve film gaat over het maken van Darren Aronofsky’s film, Mother!
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2019/03/IIVII_Obsidian_2k-1024x1024.jpg)
Josh Graham is een Amerikaans visueel artiest, componist en multi-instrumentalist. Hij is lid van de experimentele post-rock band Red Sparrows en van de post-metal band Battle of Mice. Momenteel speelt hij ook bij A Storm Of Light. Deze New Yorker heeft reeds talloze medewerkingen, met onder andere ons eigen Syndrome, op het palmares staan.
Hoef je de documentaire gezien te hebben om de muziek te kunnen plaatsen? Het antwoord is neen. De muziek die IIVII met Obsidian brengt, staat op zichzelf. Het album bevat vijf tracks die een trip doorheen filmische, elektronische muziek bevat. De atmosfeer is bijwijlen beklijvend. Met dreigende piano-aanslagen in een zacht bedje van elektronische tonen start Obsidian met Octagone. Dit nummer sleept de luisteraar mee naar de onbekende werelden van nu, nooit of altijd. Meridian Passage voelt melancholisch aan door het gebruik van soundscapes in combinatie met een langzame, mistroostige gitaar. Dit is een mooi, bijna religieus stukje muziek.
De sciencefiction sfeer van Josh Grahams vorige werken komt met de derde track, Destructed Salvation duidelijk naar boven. Mysterieuze en repetitieve klankpaletten vullen de oren met signalen uit de ruimte. MineBlackHeart slaat terug de donkere weg in. Deze filmische dark ambient track verspreidt de dreiging van toekomstige duistere tijden. Vrolijk word je niet van deze lugubere klanken. Om te eindigen krijgen de soundscapes van The Body Compels een ritmische begeleiding, die ons nog wat dieper in de hel van IIVII gidst.
De sinistere muziek van IIVII laat na het beluisteren de stilte spreken. Het hangt natuurlijk af van hoe de ontvangende luisteraar dit obscure werkje tot zich neemt. Een hoofdtelefoon is aangewezen bij het binnentreden van deze krachtige tonen vol deemster. Obsidian is op cd en digitaal te verkrijgen. We kregen in ieder geval een trap tegen onze hersenpan en de trillingen voelen nog steeds als verdachte naweeën aan. On repeat.