Een ep releasen op 1 januari is dat niet een beetje spelen met het lot? Waarschijnlijk wel, maar Crack Park zal waarschijnlijk lak hebben aan de wetten van de commerciële zelfmoord. Gewoon hun eigen zin doen en freewheelen op adrenaline en goesting, wat waarschijnlijk de belangrijkste peilers van deze ep zijn die amper acht minuten duurt en waar je vier nummers op vindt.
Een gemiddelde speeltijd van zo’n twee minuten per song, precies zoals we onze punksongs willen. De band ontstond in 2024 in de underground van Doornik. En niets dat zo underground is in Doornik als Watermoulin.
De band gaat prat op ritmische chaos en liet zich inspireren door bands als Dead Kennedys en Uranium Club. Het feest begint met Short Circuit. Tussen de gitaren en de oerschreeuw horen we iets wat op toeters lijkt. Funkpunkrock is het enige wat we kunnen verzinnen en het komt verdraaid dicht in de buurt van wat Gull House of Mitraille doet. Heerlijk dus.
Crack Park heeft het zelf over no wave en postpunk als genres en dat laatste hoor je het best in Choices, denk aan Viagra Boys. Waarschijnlijk niet eens een inspiratie, maar wel gewoon dezelfde lekkere punkrock. Dat kun je ook zeggen over de andere twee tracks. Maar genoeg woorden, want op de tijd dat je een artikel leest, heb je de volledige ep gehoord en weet je meteen waarom we Crack Park in onze armen sluiten.
