De Antwerpse-Portugese-Kaapverdische Blu Samu trachten in één vakje te stoppen, is wellicht evenzeer onbegonnen werk als tegen Ben Crabbé zeggen dat hij moet stoppen met Blokken te presenteren. Niettemin wordt nogal vaak het label hiphop op haar muziek gekleefd, maar de goede verstaander heeft al lang begrepen dat dit slechts één facet is.
Enigszins tot onze verrassing moeten we vaststellen dat (K)Not de eerste volwaardige langspeler is van Blu Samu die toch reeds in 2017 met I Run een eerste single scoorde en – weliswaar met behoorlijk veel pauze tussenin – enkele gesmaakte ep’s uitbracht. Haar laatste ep 7 dateert ook alweer van méér dan drie jaar geleden, maar dat betekent geenszins dat ze in tussentijd heeft stilgezeten.
Waar ze zich op 7 hoofdzakelijk in het Portugees uitdrukte, is de voertaal op (K)Not toch weer het Engels. Dat maakt het vanzelfsprekend allemaal net dat tikkeltje internationaler én voor velen toegankelijker. Eerlijk gezegd maakt het ons weinig uit van welke taal Blu Samu zich bedient, het is de sfeer die wordt opgeroepen die ons het meest triggert. Misschien is de kunst van sfeerschepping iets wat met de Portugese paplepel werd gegeven, want invloeden van fado en morna zijn onmiskenbaar aanwezig.
De melancholie, de saudade, is iets wat nu eenmaal in de genen van de Portugezen zit. Opener Yearning dompelt je meteen onder in een zee van donkerte door de treurig klinkende piano, maar evenzeer door de spoken word/ rap van Blu Samu. Maar denk nu vooral niet dat (K)Not een plaat is die grossiert in tristesse, er klinkt evenzeer vreugde en hoop door, niet in het minst in de meer uptempo songs.
De vooruitgeschoven single Your Girl is daar een voorbeeld van, maar evenzeer Breakfast dat bijzonder swingend voor de dag komt. En dan zwijgen we gemakshalve nog over die andere single I Hate Myself die ondanks de titel opvallend poppy klinkt.
We kunnen niet zeggen dat we verrast worden door de veelzijdigheid van Blu Samu want die was al jaren duidelijk. Niettemin worden op (K)Not de registers opengetrokken zoals nooit tevoren. Eclectisch is wel het minste wat je als term kunt verzinnen. Geenszins pure hiphop voor degenen die dat verwachtten, evenmin louter ingetogen nummers die drijven op de stroom van de eerder vermelde fado, maar een amalgaam van meerdere stijlen en invloeden. Wat (K)Not zo sterk maakt, is dat het ondanks die waaier aan stijlen en emoties toch als een geheel klinkt.
Ja, we hebben er lang moeten op wachten en je mag gerust stellen dat er de nodige tijd voor genomen werd, maar het album is het mooiste bewijs dat je als mens en artiest de tijd moet nemen om te groeien vooraleer je echt je draai hebt gevonden.
Op de ep 7 kwam Blu Samu tot de vaststelling dat ze sterk genoeg was om teksten in het Portugees te schrijven terwijl ze voordien dacht dat ze hiervoor niet goed genoeg was. Het pakte wonderwel uit. Eenzelfde gedachte bekruipt ons bij (K)Not: het werkt allemaal. We geloven in elk nummer wat ze doet. Het maakt niet uit of het in het Engels of het Portugees is. Het doet er niet toe of het melancholisch en traag of net opzwepend en vreugdevol klinkt, ze is bovenal in eender welk aspect geloofwaardig. Dat bereik je enkel na lang en zorgvuldig wikken en wegen. We kunnen ons vergissen maar de samenwerking met Sam Tiba lijkt ons hier niet geheel vreemd aan. Ook hij is iemand die graag speelt met taal en meerdere genres weet te blenden.
Blu Samu is erin geslaagd om een plaat te maken die bulkt van de afwisseling, buitengewoon volwassen klinkt en ons de perfecte samenvatting lijkt van haar bereik als artiest. Dit is al lang niet meer de pure rapster uit de beginjaren. Welkom in de wondere wereld van Blu Samu. Het lijkt wel alsof met (K)Not de muzikale puzzel in elkaar past. Bijzonder knap album wat ons betreft.
Facebook – Instagram – Spotify
