In 2020 ontstond in Lievegem het artistiek collectief The Wheelchair Blues Project met de bedoeling een creatieve ode te brengen aan iedereen die met een rolstoel door het leven bolt en af en toe gefrustreerd vastdraait in een onaangepaste, drukke wereld. Onze maatschappij is er nog steeds niet altijd klaar voor en rollers botsen dagelijks op hindernissen, ook in de zoektocht naar hulp.
Wat voor velen evident is, vraagt vaak veel energie, planning en wilskracht. Maar rollers zijn vechters. Bezielster en drijvende kracht Lies Demeyer stelde vast dat de rollende medemens noch in de muziek, noch in de beeldende kunst vaak wordt bezongen of geportretteerd.
De problematiek van het leven op wielen op artistieke wijze onder de aandacht brengen en hierdoor de dialoog openen, is dan ook de bedoeling van The Wheelchair Blues Project. En wanneer beter dan op 1 maart 2026, International Wheelchair Day, kan een nieuw nummer van dit collectief uitgebracht worden?
Er beweegt de laatste tijd wel wat in het inclusiedebat. Het wegwerken van de wachtlijsten in de zorg voor een persoonsvolgend assistentiebudget voor personen met een handicap (PVB) lijkt al jaren op de politieke agenda te staan en toch is men nooit verder geraakt dan oplossingen te vinden voor een zeer beperkt aantal mensen. Nog steeds wachten zo’n 19.000 mensen met een goedgekeurd dossier op middelen om hun dagelijks leven autonoom te kunnen organiseren. Of de huidige voorgestelde hervormingen beterschap gaan brengen, is nog maar de vraag.
De nieuwe single Waiting belicht precies dit thema. De vrees is reëel dat de bestaande wachtlijsten gewoon zullen verschuiven naar een nieuwe categorie, dat de nieuwe maatregelen niet vanuit de individuele ondersteuningsnoden vertrekken en dat keuzevrijheid en bestedingsmogelijkheden worden ingeperkt. Prioriteiten veranderen en ondertussen gaat het leven voorbij en missen zij die met een beetje ‘hulp op maat’ drempels kunnen overwinnen en volwaardiger zouden kunnen participeren aan de maatschappij alle kansen. Lies zelf is alleenstaand, roller en wacht ondertussen 10 jaar op dat assistentiebudget. Die jaren hadden er helemaal anders kunnen uitzien…
Na de goed onthaalde cd Let’s Roll en de single Fate is Waiting een derde worp van het collectief. Geschreven en gecomponeerd door Lies Demeyer, die de leadzang en piano voor haar rekening nam. Ze wordt muzikaal bijgestaan door JD Fox (aka Jan De Vos) op banjo en niemand minder dan de Duitse bluesmuzikant en singer-songwriter Bad Temper Joe op Weissenborn lapsteel guitar, beiden ‘blues brothers’ van het eerste uur.
JD Fox en Udo Meiresonne, die tijdens de live-voorstellingen van The Wheelchair Blues Project met Lies het podium delen, zongen de backing vocals in. De single werd grotendeels opgenomen in Vinderhoute door Jan De Vos, die samen met Lies ook de productie deed.
Mixing en mastering gebeurde door de Gentse muzikant en producer met Mexicaanse roots Renato Marquez (Ollin Kan). Het artwork is eveneens van Lies Demeyer – in het dagelijks leven freelance fotograaf – en geeft een verstilde weergave van het wachten weer via een schaduwspel van wachtende rollers en een rij lege rolstoelen in een verschenen sepia kleurgebruik, dat wederom symbool staat voor het verstrijken van de tijd.
