Tekst en foto : Hendrik Hindrex
Doorgaans valt er weinig nieuws te rapen bij concerten van Jan De Wilde. De prachtige liedjes van de man met zijn ‘verrukkelijke onhandigheid en zijn tedere absurditeit’ worden afgewisseld met geinige bindteksten. Het was net even anders op 30 april in de Gentse Minardschouwburg. Jan had twee ernstige verrassingen in petto.
Eerst was er het splinternieuwe liedje Fee. ‘Maandag heb ik dit afgekregen. Ik had een tijd geleden al de eerste strofe gemaakt. Het heet Fee en het is voor Lieve.’ Het publiek begreep dat het nummer over Lieve Van Steenberghe ging. Zijn echtgenote overleed twee jaar geleden. In de jaren 70 speelde ze ook basgitaar op de optredens van Jan. Hij was zichtbaar geëmotioneerd door het lange applaus achteraf.
Maar de grote verrassing was toch voor het eind van de avond. ‘Dit is misschien mijn laatste optreden. Wie weet? Ze hebben me gevraagd om Mia te zingen op een tribute voor Luc De Vos. Maar ik kan niet zo hoog als Luc De Vos. Ik weet niet of ik het ga doen.’ Hij vermeldde nog even dat het zijn tiende keer in de Minard was : ‘de mooiste, dan toch de gezelligste schouwburg.’ Na enkele bisnummers kreeg Jan De Wilde de gebruikelijke minutenlange staande ovatie. Terecht!
