Voor de katholieken heet de vrijdag voor Pasen Goede of Stille vrijdag. In de Charlatan waren we getuige dat het ook anders kan. Goed jawel, maar stil… no way. Het was dan ook de dag van Consouling Sounds, het platenlabel van alles wat eigenwijs klinkt en dat tegenstroom en cross-over releases lanceert waarbij gitaar een hoofdrol speelt. Every Stranger Looks Like You of kortweg ESSLY draait al enkele jaren mee, maar hun muziek is enkel gekend bij de liefhebbers van stevige gitaren en hardcore. De muziek is brutaal en in je gezicht. Hun recentste wapenfeit heet Levensmoeheid uit 2018.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2019/09/Every-Stranger_Ann-Cnockaert_20190907-18-van-20.jpg)
In Charlatan was het in het café te doen en niet in het zaaltje. Toen we toekwamen was het voorprogramma, de Gentse band Kuar Nhial al volop bezig. Ze maken een soort doomblackmetal met brommende gitaren en dito baslijnen. Geen muziek voor de wekelijkse top 30, maar muziek die je in trance brengt. Op de drums ontwaarden we Mathlovsky, haast incognito zonder muts. Ze brachten een gesmaakte set. De hoofdjes gingen mooi op en neer.
Dé attractie van vanavond was evenwel ESSLY, de zware metalen band van Tim, Willem en Jan. De opstelling is eenvoudig: Tim op gitaar links, Willem op de drum en Jan rechts op bas en tweede stem. In het midden ligt een lichtbak met wit licht. De rest van de zaal is zoveel mogelijk verduisterd. Het geeft een zeer mysterieuze aanblik, de bandleden staan als druïden rond een energiebron.
De set komt keihard binnen, zonder waarschuwing bevinden we ons in een spervuur tussen Tim en Jan die om beurten in hoge en lage toonaarden schreeuwen met vervormde stemmen. Willem zit in het midden achter de drums, gehuld in een zwarte hoodie, en geeft met een droge “toktok” met de drumsticks aan wanneer er een nieuw liedje gaat starten. De muziek is een crossover tussen hardcore en doommetal met hier en daar snelle gitaarriffs. Tussen de liedjes in produceren ze soundscapes door de effect-pedalen en versterkers te manipuleren. Het publiek kreeg haast geen tijd om te applaudisseren maar liet zich niet onbetuigd. Na een 45-tal minuten durende retestrakke set werd de wall of sound abrupt afgebroken door Tim die zonder een woord te zeggen de coulissen indook. Het publiek bleef vervreemd, haast wezenloos achter.
Geen muziek voor de teergevoeligen.
Foto: (c) Every Stranger Looks Like You