![DSC02248](https://kinkystarcesoir.files.wordpress.com/2020/03/dsc02248.jpg)
Luik boven vrijdagavond in Kinky Star met twee bands uit de vurige stede op het podium. Twee bands die niet alleen de thuisbasis gemeenschappelijk hebben maar het ook met dezelfde zanger/gitarist doen. Of ze ook met hetzelfde busje richting Gent afzakten weten we niet maar het zou ons niet verbazen als er wat bandcarpooling aan te pas kwam. Anyway, de ‘package deal’ van de Luikse underground scene bestond uit het darkwave duo Deathmaze en het power trio King Fu.
Deathmaze, een nieuwe band, opende de avond kort en krachtig met een daverende mix van afgemeten postpunk en noiserock. Fors golvend gitaargeweld begeleid door een eighties drumcomputer. Voorzien van kwaaie vocals met de allures van grofkorrelig schuurpapier.
Kort en krachtig want de band met Greg Danger en de boomlange bassist Julien Diels (ex-Cocaine Piss) – is nog niet zo lang onder ons en heeft vooralsnog een minimaal repertoire. Eens alle zes nummers van de in januari verschenen ep Eau Rouge waren gespeeld, was het meteen ook afgelopen. Op is op.
Het duo werd niet echt geholpen door de twijfelachtige geluidsmixer van dienst die de combinatie power en decibels resoluut voorrang gaf op subtiliteit. Jammer. Dat kon/mocht toch beter. De onbestemde geluidsbrij deed het bandgeluid weinig recht aan. Time Gun, eerste op de playlist, maakte nog de beste indruk, fijn nummer.
![DSC02277](https://kinkystarcesoir.files.wordpress.com/2020/03/dsc02277.jpg)
King Fu was vrijdag aan zijn tweede Kinky Star-appearance toe na de passage tijdens de Gentse Feesten van twee jaar geleden en had de voorstelling van het eerste full album Ghost Police op het programma staan. Anders dan gebruikelijk bij dergelijke gelegenheden kwam de gehele plaat niet aan bod. Slechts enkele nummers haalden de playlist die flink wat ouder werk bevatte. Er zal wel een reden voor zijn.
Ook King Fu hield de zaken kort met een optreden dat nauwelijks een half uur in beslag nam en waar we, eerlijk gezegd, weinig wijzer van werden. De band ging nergens uit de bocht – ervaring zat – maar gaf een (sterk) vermoeide indruk. Snel even vanuit Luik naar Gent bollen voor een optreden zo net na een fulltime werkweek, is waarschijnlijk niet de beste aanloop naar een eclatante show. De grungepunk van het trio klonk vrijdag nogal vlak en eenvormig. Hoogtepunten noch dieptepunten. Volgende keer beter.