Een keurig van buiten geleerd en haast feilloos gedeclameerd “beter dik in de kist dan een feestje gemist”, door de Britse Anna B Savage, de Schotse Kathryn Joseph die tijdens de nummers wel heel erg dreigend en akelig de zaal in keek, maar wel om de haverklap verkondigde hoe graag ze wel seks met ons wilde. En, we moesten haar vooral tegenhouden, wanneer ze ons na de show zou willen bespringen.
Ja, het was een behoorlijk vreemde avond, zaterdagavond 6 mei 2023 in de sfeervolle Grand Salon van Le Botanique, op Les Nuits Botanique. Met de slowcore van Deathcrash als buffer tussen bijzondere dames. Een avond van intensiteit, beklemmende sfeerschepping, intensiteit en schoonheid, maar ook Britse humor, jawel!
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/05/344562309_1121906465878628_7019589107254165721_n.jpeg)
Het was vooral het debuut A Common Turn, met heel wat donkere en moody songs erop, alsook songs als The Ghost en het recentere Pavlov’s Dog dat ons deed beslissen om zeker de show van Anna B Savage niet te missen. Van Kathryn Joseph blies What Is Keeping You Alive Makes Me Want to Kill Them For ons zo hard omver na maar één luisterbeurt, ja die wilden we ook live aan het werk horen. En laat het nu laatstgenoemde zijn die ons die avond het meest wist te raken!
Ook zaterdagavond werd de timing met Zwitserse precisie gerespecteerd tijdens Les Nuits. Dus, stipt op het voorziene uur schreed Kathryn Joseph statig het podium en nam plaats achter haar Kurzweil. Door de magnifiek spaarzaam akelige belichting en Joseph’s manier van kijken voelden we ons op slag ongemakkelijk. En de eerste noot moest nog gespeeld.
Joseph besloot om ons meteen een eerste stomp in de maag te geven met een bezwerend en ongelooflijk intens For you who are the wronged, ons recht in de ogen kijkend met een doodsbenauwende blik en ijzige zang. Oh, ouch en slik. En het werkte. De zaal was haast volledig ‘bespookt’, wat de zangers dan ontkrachtte met luchtigheid. Bijvoorbeeld toen ze ons haar “enige woordjes Frans” meedeelde: “J’ai fait un petit caca”. Hilariteit alom. Maar genoeg gelachen want “here’s another song of a piece of cunt” en met beverige en breekbare stem en haast onaardse keys werd The Burning of Us All geserveerd.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/05/344292377_1201020193909419_2309745321869086532_n.jpeg)
En we bleven stevig in de beklemmende handgreep, aanwezig op het ongemakkelijke feest vol intense dramatiek, met donkere parels als And You Survived, Tell My Lover of ook How Well You Are en Untill the Truth of You. En Mouths Full Of Blood! (het had een deathmetalsong kunnen zijn, niet?). Joseph bleef maar recht in onze ogen kijken met die doordringende blik van haar. Alsof ze haar prooi zocht, zou je haast denken. Brr!
En dan roemde de zangeres de prachtige belichting in de zaal, en dat we er allemaal zo mooi uitzagen en dat ze met ons allemaal seks wou. Letterlijk “I want to fuck you all!” Joseph deed er dan nog een flinke schep bovenop met de vraag om haar zeker tegen te houden om seks met ons te hebben toen we ze tegenkwamen na het concert.
Om ons helemaal volledig terug kopje onder te duwen besloot Joseph majestueus met een magistraal donker hoogtepunt; een fenomenaal What Is Keeping You Alive Makes Me Want to Kill Them For klonk door Le Grand Salon. Wow en slik!
Joseph fluisterde en zong, al dan niet met vibrato, iel en voluit, met dat aparte stemgeluid, een soort donkere blend van Tori Amos en Louise Rhodes (Lamb). Indrukwekkend. En het bleef en blijft aan onze ribben plakken. Joseph wou nog kwijt dat ze Anna B Savage al gezien had én aangeraakt had!
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/05/344290022_926999495287134_600725772921432243_n.jpeg)
Slowcore hebben we altijd wel kunnen smaken, ook al lijken nogal veel bands in het genre op elkaar, met dezelfde ingrediënten, maar met een ander etiket. Deathcrash doet ook niet echt wat anders, maar toch laafden we ons zaterdag gewillig aan de slepende treurwilg-grunge, lijzige zang, al dan niet in de maat en gulle gitaar uitbarstingetjes. Oh, grooves ook!
Het klonk zeker niet dertien-in-dozijn, al waren alle elementen én clichés uit het genre aanwezig. Goed voor een fijn, broeierig feestje dat klonk als de puber die Reiziger, Mogwai en Slint heeft gebaard.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/05/344483982_135831719477151_7722926758339664280_n-1.jpeg)
Eerlijk gezegd hadden we niet meteen door dat één van de twee dames op het podium, geheel gehuld in het knalrood, net als de drummer, Anna B Savage was. Pas toen de zangeres een geweldig The Ghost inzette, viel de eurocent. Kan ook moeilijk anders met dat o zo karakteristieke hese, diepe, veelal lage, krachtige stemgeluid van haar. “Stop hurting me please”, klonk het en het kwam binnen. Beklijven deed het zeker, zo-ook bij het gitzwarte A Common Term, toch het koninginnenstuk in de set. Crown Shyness en zéker Corncrakes waren ook erg sterk.
De set was vooral opgebouwd rond het nieuwe album inIFLUX, met als uitschieters een fantastisch en pakkend Say My Name, een bijzonder fraai jazzy The Orange, dat de set besloot en het eerder genoemde Crown Shyness. Andere nieuwe songs konden ons minder bekoren in hun live-jasjes. Zo klonken I Can Hear the Birds Now en Hungry, beiden met erg repetitief refrein, ons nogal banaal, iets te vrijblijvend ook. Het van beats voorzien titelnummer vonden we stiekem een beetje tenenkrommend.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/05/IMG_20230506_224151-1024x816.jpg)
Natuurlijk was menigeen doorheen de hele set onder de indruk van die klok van een stem waarmee de zangeres gezegend is, charmeren deed ze ook. En iedereen smaakte haar geslaagde test Nederlands met haar “beter dik in de kist dan een feestje gemist”. En het was een goed optreden.
Toch klopte er precies iets niet. En dat waren niét die felle rode overalls waarin de zangeres, de keyboard speelser en de drummer gehuld waren. Dat het wat braafjes klonk, hoeft ook geen probleem te zijn, al mocht het ook voor ons ietsje rouwer zijn. Zou het datzelfde riedeltje zijn dat te vaak klonk, het gebrek aan voldoende écht sterke songs? Aan die fenomenaal indrukwekkende stem lag het zeker niet. En een volgende keer gaan we toch weer kijken. Benieuwd ook hoe de zangeres gegroeid is dan.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/05/344239577_938613027591515_4977743599514376930_n.jpeg)
Een fijne concertavond weerom bij Les Nuits; met een fijne, ietwat wisselvallige show van Anna B Savage, een fijne trip down memory lane in slowcore- en postrockland met een 2023-injectie van Deathcrash én Kathryn Joseph die ons intense stompen in onze maag bezorgde, ons meenam in haar ongemakkelijke duistere wereld en dat afwisselde met boude liefdesverklaringen zowaar. Enfin, ze wou seks met ons. Ze wou seks met ons.
Anna B Savage: Facebook – Instagram
Deathcrash: Facebook – Instagram