Zomer. Dat zijn festivals, eindeloze playlists, stof op je schoenen en verhalen die onderweg ontstaan. Voor onze zomerrubriek vroegen we muzikanten naar hun favoriete zomerklanken, mooiste festivalmomenten en plannen voor de komende maanden. Deze keer is het de beurt aan Nicolas Anné van Saving Nico. Over Bob Marley, inspiratie aan zee en in de Ardennen, de magie van festivals en een debuutplaat die dit najaar verschijnt.
Welke song of welk album roept bij jou meteen een zomers gevoel op?
Alles van Bob Marley en Manu Chao. Dat is een relict van scoutskampen uit het verleden, denk ik.
Wat is volgens jou de ultieme zomerhit aller tijden?
Kids van MGMT is het eerste wat me te binnen schoot, en daarna kon ik ook niets beters meer verzinnen.
Waar vind je deze zomer het liefst inspiratie: de stad, de kust of de Ardennen (of iets anders)?
Ik ga regelmatig schrijven in het appartement van mijn grootouders zaliger aan zee of in een huis van vrienden in de Ardennen. Wie mijn teksten aandachtig leest, zou dat wel eens kunnen opmerken. Ook sluipen er vaak reiservaringen in mijn nummers. Weg van huis zijn helpt me enorm om de geest leeg te maken van dagelijkse beslommeringen en ontvankelijk te zijn voor emotionele ervaringen. Sowieso ben ik tijdens de zomermaanden het liefst zoveel mogelijk buiten. Op trektocht met de rugzak of de fiets en, als het even kan, in een zuiders land (hoewel de hitte dat steeds moeilijker maakt). Deze zomer ga ik voor het eerst op fietsreis met mijn éénjarige zoontje. Benieuwd of er dan nog veel ruimte is voor inspiratie.
Zomer en muziek zijn onlosmakelijk verbonden met festivals. Wat betekenen festivals voor jou?
Ik vind festivals geweldig. Het is prachtig dat we als menselijke soort iedere zomer opnieuw hemel en aarde bewegen om samen enkele dagen het leven te vieren. Dat ontroert me echt. Festivalsets zijn ook vaak mijn favoriete optredens. Ik ben ontvankelijker voor een soort collectieve magie op een festival dan in een club. Ik denk omdat ik dan gemakkelijker mijn hoofd kan uitzetten en minder blijf denken aan to-dolijstjes en dat soort dingen.
Wat is je mooiste, meest memorabele of meest bijzondere festivalmoment tot nu toe?
Het meest bijzondere festival waar ik ooit was, is zonder twijfel Fusion Festival in Duitsland, waar we vorig jaar met Plush Baby speelden. Een anarchistische hoogmis waar ogenschijnlijk alles lijkt te kunnen en mogen. Ik help ook al enkele jaren met het opbouwen van een installatie van bevriend beeldhouwer Tim Hoefnagels op Down The Rabbit Hole. Heel fijn om dat deel van het gebeuren eens mee te kunnen maken. Samen heel de dag bouwen in de zon en dan zwemmen in de vijver, heerlijk.
Een van mijn meest memorabele festivalshows ooit was trouwens Nick Cave aldaar bij ondergaande zon. Magisch. Verder zal ik de storm op Pukkelpop ook niet snel vergeten.
Zijn er Belgische artiesten waar je deze zomer naar uitkijkt op een festival, of acts die volgens jou absoluut nog op de line-up zouden moeten staan?
Ik hoop Coup Dur ergens te kunnen meepikken.
En tot slot: wat mogen we van jou verwachten in het najaar?
Mijn debuutplaat! Die komt uit in oktober en ik stel ze voor in Het Bos op 22 oktober 2026.
