Dichter, zo heet de debuutsingle van uma shanti dew en ze komt die – samen met een resem andere nummers – op 15 april voorstellen in Geheel De Uwe in Gent voor een Luminous Fest-editie.
Stel je zelf maar eventjes voor, Uma!
Mijn voornaam is Uma Shanti en mijn achternaam Dew en dat schrijf ik in kleine letters wanneer het over mijn muziek gaat. Onder mijn eigen naam schrijf en maak ik muziek, samen met ontzettend inspirerende muzikanten rond mij. Mijn woorden worden gedragen door zachte pianoklanken, warme gitaarlijnen en diepe bas- en drumtonen. Mijn muziek beweegt zich ergens tussen poëzie en melancholie, waar herinnering en hoop elkaar ontmoeten. Daarnaast hou ik van de lente, van mijn vrienden, en van samen een kop koffie drinken in de zon.
Wanneer wist je voor het eerst dat je muziek wilde maken?
Dat waren vele momenten samen. Sinds jaren geniet ik van muziek maken, van melodieën en teksten schrijven, van zingen en spelen en dat werd alleen maar meer. Een tijd geleden ben ik met de trein, de fiets en mijn eerste nummers naar Jo Francken gegaan om ze voor hem te spelen. Dat was spannend, maar ook heel fijn. Sindsdien is de bal blijven rollen en ik geniet er elke dag meer en meer van.
Je koos voor het Nederlands. Ook al is het je eigen taal, toch: waarom?
Het Nederlands ligt dicht bij mij. Ik kan me er niet achter verstoppen, maar ik kan er wel mee spelen. En net dat maakt het voor mij zo waardevol.
Denk je dat je even gevat in het Engels of in een andere taal zou kunnen zingen?
Zingen misschien wel. Schrijven is iets anders. In een andere taal zingen voelt vrij en daar kan ik ook van genieten, maar schrijven vraagt voor mij een andere vorm van eerlijkheid en die vind ik het sterkst in het Nederlands.
Ik hoor van artiesten steeds meer dat ze vervreemd zijn van de verengelsing en veramerikanisering. Geldt dat ook voor jou?
Voor mij gaat het minder over afstand nemen van iets, en meer over dicht bij mezelf blijven. Het Nederlands helpt mij om te blijven zeggen wat ik wil en wie ik wil zijn.
Je hebt een eerste single uit, Dichter. Wat betekent die voor jou en waarover gaat het?
Ik heb Dichter geschreven voor iemand die heel dicht bij mij stond, maar door het leven op afstand belandde. Dichter gaat voor mij over het herleven en voortleven in een herinnering. Het is een lied dat het gemis uit het verleden niet probeert te herstellen, maar het zachtjes omvormt tot hoop voor wat nog komt. Het is ook één van de eerste liedjes die ik schreef, en ook daarom betekent het veel voor mij. Het voelde dan ook passend als eerste single.
Is Dichter nu de uma shanti dew-sound?
Ik denk dat het een eerste inkijk is. We hebben veel kanten en kleuren die samen een geheel vormen, die zachtjes op elkaar aansluiten. In wat er nu is en in wat nog komt.
Ik hoor hierop een vrouw die vlijtig aan het dagdromen is?
Misschien wel. Dagdromen is voor mij geen vlucht, maar een manier om te voelen en te verwerken. In die zin klopt het wel.
Er komt ook een ep aan, kun je daar iets meer over vertellen?
De ep zal verder bouwen op wat Dichter laat horen, maar ook nieuwe lagen tonen. Het zijn verhalen die meer ruimte krijgen, met nog meer nuance en diepgang.
Zowel Bert Ostyn van Absynthe Minded als Mich Walschaerts van Kommil Foo zijn fan. Hoe kwam je met die mannen in contact?
Ik hou zelf ook erg van wat zij doen. Bert heb ik een paar jaar geleden ontmoet. Ik heb hem toen een mail gestuurd met de vraag om samen iets te maken en dat groeide uit tot een heel fijne samenwerking. Mich heb ik dit jaar ontmoet, na de opnames van mijn eerste ep. Met erg veel goesting om te schrijven, en vooral om samen te schrijven.
Wat is je muzikale droom?
Ik droom van veel en graag (samen)spelen, optreden met mijn band op heerlijke zomeravonden, zingen en schrijven, blijven groeien en leren en van mijn volgende opnames! Ik droom ervan dat ik mensen kan beroeren met mijn liedjes, dat ik ze schoonheid en troost kan bieden.
Wat is je favoriete plaat aller tijden en waarom?
Feels Like Home van Norah Jones. Het voelt alsof ik deze plaat al heel mijn leven ken en ook voor altijd zal blijven beluisteren. Ze brengt me terug naar samen zingen met mijn mama, dansen rond de keukentafel en naar thuiskomen.
Binnenkort zien we jou in Geheel De Uwe, waarom moeten mensen komen kijken?
Het wordt een moment om stil te staan, te luisteren, te genieten en te voelen. Misschien herkennen we iets in elkaar of in de muziek, en nemen we elk iets mee naar huis dat blijft nazinderen.
