Met hun debuutsingle Good Times zorgde Carroser voor een bommetje. We vonden het zelfs zo goed dat we de band hebben uitgenodigd voor een Luminous Fest in Cafee Cabron in Antwerpen op 3 september samen met Sharks Eat People Too. Maar eerst een babbel, dan weet je meteen ook wat Carroser betekent.
Carroser. Het is best wel een rare naam die uitleg vergt, dus leg uit!
Tim: Dicht bij mij in de buurt staat er een oude garage waar in grote letters ooit “CARROSSERIE” stond. Alleen zijn daar doorheen de jaren een S, een I en een E afgevallen. Ik passeerde dus elke dag langs een bord waar CARROSER op stond en bedacht me op een dag dat ik dat wel een coole bandnaam vond. En zo geschiedde. Het lettertype van ons logo is overigens rechtstreeks overgenomen van die oude garage.
Zelf houden jullie je stijl op “faux punk for the people”, ook daar kun je een aardig woordje over klappen. Dus zeg maar waar dat op slaat?
Tim: Onze muziek en onze ethos is sterk geworteld in de hardcorepunk-wereld. Toch laten we ons inspireren door een brede waaier aan genres, stijlen en artiesten. Dit resulteert in nummers die vaak zweven tussen posthardcore, dreamo en altrock. Geen old school punk, maar wel een eigen blend van al onze invloeden waarbij we de punkfeel telkens hoog in het vaandel dragen.
Ook al moeten we ons baseren op 1 nummer, klinkt Carroser voor mij als melodieuze hardcore. Akkoord?
Timo: Ik verkies liever punk/hardcore adjacent. Op basis van andere songs zullen al onze andere invloeden naar boven komen. De ideeën komen vanuit een bepaalde punk-ethos. De klank en vibe mag andere kanten uitgaan.
Jullie groepsfoto is vrij opvallend. Het lijkt wel alsof jullie dit leven niet al te serieus nemen, of toch met een korreltje zout?
Karl: Ik denk dat we een fijn groepje volwassen kinderen zijn en we willen vooral vrij zijn in onze muziek en plezier maken in het leven. Zo zijn we ook bijna allemaal aan dit project begonnen met een instrument dat niet onze specialiteit is. Want waarom ook niet? Voor de rest nemen we het vrij serieus hoor!
Ik neem aan dat jullie meer hebben dan één nummer. Wanneer mogen we ons aan meer verwachten?
Helena: Ja, er is een eerste ep in de maak. Momenteel breien we een einde aan zalige opnamedagen bij de legendarische Christophe Dexters. We verwachten die tegen november te presenteren.
Ik hoor in dat nummer zo veel en toch is het verdomd poppy. Is Good Times een teken van wat we van Carroser mogen verwachten?
Thierry: Jazeker! Het is de ideale song om de band mee te leren kennen omdat het echt wel laat horen waar we voor staan: rechttoe-rechtaan beuken enerzijds en ruimte voor sfeer, rust en dynamiek anderzijds. Het is steevast de opener van onze set en om die reden dus ook een logische eerste single.
Jullie hebben een verleden met bands als Filibuster, Berbel en Winterblind. Drie bands om aan te stippen, maar muzikaal toch niet zoals Carroser. Carroser is dus een andere uitlaatklep?
Helena: Het is inderdaad een andere uitlaatklep alleen al door het feit dat wij bijna allemaal op andere instrumenten spelen dan we oorspronkelijk doen. Wij zijn vier (klassieke) gitaristen en één bassist. Voor mij lijkt Filibuster wel aan te sluiten bij het muzikale DNA van Carroser, zeker omdat Timo en Karl (Filibuster) heel wat bijdragen aan de songs. Winterblind waar Thierry gitaar in speelt is inderdaad meer metal, maar we zochten voor Carroser dan ook een gitarist die af en toe zot kan shredden. Berbel – dat trouwens nu Away! away! heet – is wel een gekke eend in de bijt met die melancholische pop noir. Als ik het mij goed herinner broedde er bij Tim en mezelf indertijd een verlangen om in een luid project te spelen, kwestie van je gevoelens eens op een andere manier te kanaliseren.
Ik ga eens even een deur intrappen. Jullie zijn underground, ik vind het voor een undergroundband anno 2025 verdomd moeilijk om speelkansen te krijgen, zeker Belgische bands. Wat kunnen we daaraan doen?
Timo: Al lekker bezig met ons uit te nodigen in de Cabron (hoera). Voor de rest: probeer gewoon jonge/frisse/creatieve bands te booken en een scene te maken.
Waarom moeten de mensen naar Antwerpen komen?
Thierry: Omdat er die avond met Sharks Eat People Too en Carroser twee bands spelen die het punk- / hardcoregenre omarmen, maar er elk een eigen twist aan geven. Beide bands doen dat op een aparte, eigen manier en het is zeker de moeite om voor jezelf uit te maken of je het kan smaken! Verder ook altijd leuk om de lokale scene te steunen en wat livemuziek mee te pikken!
Wat is je favoriete plaat aller tijden en waarom?
Tim: Turn On The Bright Lights van Interpol. Ongelofelijke songwriting, legendarische baspartijen, all time lyrics en een tristesse en melancholie die als een warm deken voelt wanneer ik er elke keer terug naar luister.
Timo: Zen Arcade van Hüsker Dü. Iconische conceptplaat van Bob Mould en de Hüskers. Must listen voor elke hardcore- / altrockfan. Changed the game!
Helena: Good Morning Spider van Sparklehorse. De allermooiste songs staan op dit album. Hartverscheurend en oprecht. De home-studio-sfeer is ook zalig.
Thierry: Dead Letters van The Rasmus. Nu vooral nog vanuit nostalgie, maar het was echt wel de band die me de weg naar de rock (en later zwaardere) muziek heeft getoond. Dankzij In The Shadows ben ik ook gitaar beginnen spelen en wie weet, zou ik zonder deze plaat nooit een gitaar vastgenomen hebben! Ik was ook altijd onder de indruk van hoe ze in alle nummers op de plaat het onderste uit de kan hebben gehaald – als je het mij vraagt tenminste! Ik ben me er wel bewust van dat je ervoor moet zijn, maar ik ben er alvast voor!
Karl: Ik wil Songs For The Deaf van Queens Of The Stone Age zeggen, omdat het mij gevormd heeft als drummer, maar ik ga toch voor Goo van Sonic Youth gaan. Dit was als tiener mijn eerste introductie tot muziek waar gekraak en gepiep ook kon bijdragen tot pracht en praal.
Carroser: Facebook – Instagram – VI.BE
