Een klein wereldje is het, dat van de drones. Monika Bugajny bracht een tweetal jaar geleden de plaat Becoming uit via Moving Furniture, een huis van vertrouwen als het gaat om minimalistisch aandoende drones. Het was een album dat ze samen maakte met Gareth Davis, na eerder een album te hebben gemaakt met Machinefabriek.
We spendeerden aan Becoming enige lovende woorden en Buhajny was dat niet vergeten en wilde graag onze mening horen over haar nieuw werk, uitgebracht op cassette, dat ze samen met rsn maakte.
Rsn is Thomas Rosen, geboren Thomas Kempka, die werk uitbracht als lid van [Bolt], Gmork, Schokoknubbel en in zijn lange carrière, een kwart eeuw ondertussen, ook samen werkte met gerenommeerde dronemeesters als N, Aidan Baker en nu dus ook met de Poolse klarinetiste Monika Bugajny.
Beide muzikanten stuurden voortdurend files heen en weer met ideetjes om de nummers meer body te geven. Rosen speelt bas, Bugajny zorgt voor veldopnames en klarinet. Niet dat veel van de instrumenten en bijgeluiden nog als zodanig te herkennen zijn. Alles wordt namelijk ingepast in een ingetogen aanzwellende drone die zeer atmosferisch van aard is. Toch horen we hier en daar duidelijk de klarinet, waarvan de klanken quasi perfect worden ingepast in het volledige plaatje.
Vier nummers staan er op de cassette, waarbij elk stuk de naam mee kreeg van een ietwat uitzonderlijk soort wind. Een voorbeeld is Khamsin, genoemd naar een droge woestijnwind. De benamingen geven een beetje de sfeer mee van de nummers al zijn ze minder onstuimig dan sommige van de winden. Die gaan van koud naar warm, stoffig droog tot nat.
Het zijn vooral de bewerkte klanken van de klarinet die deze cassette een meerwaarde geven. Het instrument leent zich duidelijk tot het creëren van ietwat spooky drones en dat is wel zeer aangenaam om horen. Meestal gebruiken artiesten namelijk gitaren maar dat is dus geen noodzaak.
Heerlijk rustgevende muziek is dit en dat hebben we zo nu en dan wel eens nodig.
