De Romeinse multi-instrumentalist Lili Refrain is een geval apart. Sinds 2007 is ze solo aan de slag. Ze componeert, speelt gitaar, treedt op waarbij ze alles live speelt. Geen computergedoe bij deze Italiaanse. Loops, gitaar en haar stem, alles in laagjes op elkaar tot het een bevreemdende mix wordt van pagan folk metal, dark ambient en opera-achtige gothic.
Haar nieuwste werkstuk, haar zesde album inmiddels, is een suite in vier bewegingen, vier nummers dus die samen een aaneensluitend verhaal vormen. Vier vormen van alchemistisch zijn, van een denkbeeldige metamorfose, een verklanking van een transformatie die lijf, leden en geest in een ander bewustzijn vormt. Over een slang, zoals het eerste deel van de titel van het album in het Sanskriet luidt, de drager van eeuwenoude kennis. Het tweede deel van de titel is dan weer afkomstig uit het Grieks. Iets met een steen die los staat van ruimte en tijd. Om maar te zeggen dat Refrain best wel wat wil vertellen met deze plaat.
Het klinkt een beetje hoogdravend allemaal maar dat past perfect bij de ietwat bombastische muziek die uit onze boxen knalt. En dat is niet alleen door haar stem als een klok die een breed gamma aan klanken kan voortbrengen. Ze bespeelt tevens gitaar, bas, synth, floortom, basdrum en programmeert haar drum machine. Alles in relatief kleine dosissen, wanneer het past bij het verhaal. Het straffe is eerder dat ze, wat we op het album te horen krijgen, ook helemaal live kan brengen zoals ze het hier ten gehore brengt.
Dat zorgt waarschijnlijk enerzijds voor bepaalde beperkingen, het moet haalbaar blijven om het allemaal te bespelen en tegelijk voldoende concentratie op te brengen om de spielerei met haar stem te volbrengen, anderzijds is het juist die beperking die de luisteraar al snel haar wereld weet binnen te trekken.
Lili Refrain is op deze plaat, en eigenlijk al gans haar carrière, als een hogepriesteres die middels klanken uitdrijvingsrituelen bedrijft die laveren tussen schoonheid en hoop in een tijd dat horror in al zijn vormen de dagelijkse realiteit blijkt te zijn.
Efficiënter dan elk assenkruisje.
