Vanuit Herenthout is het een hele rit om naar Kortrijk af te zakken, maar als je daar één van de Alcatraz-podia mag gaan inpalmen, kunnen we ons voorstellen dat je geen seconde twijfelt.
De Belgische metalpunkband Sons of Lioth mocht er op vrijdag van jetje gaan geven. Met een nuchtere, energieke houding, speelden ze er nog steeds ‘volle gas’, waarna wij onze vragen mochten voorleggen aan drummer Tim Van Herck, bassist Davy Van Bel, zanger Kristof Van Den Bergh, gitarist Ben Cavens en gitarist Danijel Cecelja. Vijf heel verschillende heren qua stijl en karakter, samen een enorm grappig, maar vooral muzikaal straf vijftal!
Jullie spelen al zo’n 20 jaar samen, maar klopt het dat alles als een imitatie dan wel parodie op bands als Manowar, Blind Guardian en Spinal Tap begon, met theatrale acts?
Ja, wij kennen mekaar al heel lang, van op de schoolbanken eigenlijk. We waren allemaal wel in de ban van Manowar en Spinal Tap en het feit dat we samen begonnen spelen, begon eigenlijk als grap: vanuit een gedeelde liefde voor die muziek, gingen we die bands imiteren. Wij maken samen eigenlijk altijd ‘onnozele grappen’, vandaar dat ook onze band zo begonnen is. Bands met theatrale acts leenden zich daar perfect toe! We gingen er helemaal voor. Met pruiken, leren broekjes, broeken waar de ‘kontkaken’ waren uitgesneden… Ja, in het begin waren het halve theaterstukken, met mandolines die we uit de lucht lieten zakken: alles er op en eraan! Over the top, eigenlijk, maar dat werkte wel toen!
Nu, op de duur was de gimmick er wel een beetje af. We zijn dan wel een beetje hetzelfde blijven doen, maar met andere invloeden zoals wat meer punk er in. We zijn het vooral blijven doen omdat we het samen zo graag doen. We vonden die nieuwe richting samen ook superleuk, waardoor we besloten het wat serieuzer aan te pakken.
Hoe zou je de muziek beschrijven die jullie nu maken?
Het is eigenlijk vrij klassieke heavy metal, voor geïnspireerd op Judas Priest. Iron Maiden zit er ook wel wat in. De ‘classics’ dus vooral. Nu, op onze laatste plaat zijn er ook wel wat punkinvloeden bijgekomen. Dead Kennedys was bijvoorbeeld ook een band waar we allemaal vaak naar luisterden. Er zit nu dus wat meer urgentie en zenuwachtigheid in. Maar de core blijft wel die klassieke heavy metalsound, gitaargedreven metal. En dat komt omdat we bij het schrijven van onze muziek meer vertrokken vanuit wat we willen vertellen, in plaats dat we vanuit ons ‘genrehokje’ nummers gingen maken.
Fijn! Want het hokje waarin men jullie nu meestal plaatst is ‘metalpunk’.
Ja, dat klopt. Maar ja, wat is dat eigenlijk… ‘metalpunk? (gelach).
Wellicht is dat een genre dat soms wat van de podia dreigt te vallen…? Té metal voor de punkscene en té punk voor de metalscene?
Ja, dat klopt! Ze moeten dat anders benoemen! (gelach).
Maar toch vonden ze jullie en staan jullie vandaag op Alcatraz, één van de grote metalfestivals in België!
Ja, maar hier noemen ze ons powermetal, wat het eigenlijk niet is. Maar volgens ons komt dat omdat de organisator ons vooral kent uit onze beginperiode.
Zelf zouden we ook niet meteen de term powermetal op jullie muziek plakken en dat doen we sowieso al niet graag, muziek in hokjes steken…
Ik denk dat we eigenlijk vrij toegankelijke metal maken. We hebben ook heel wat fans buiten de metalscene. Dat maakt ons wel een beetje een buitenbeentje. Maar dat werkt wel. Sons Of Lioth is Sons Of Lioth. Daar hoeft geen vakje voor te zijn!
Twintig jaar samen spelen… dan is Alcatraz wel een leuk verjaardagsfeestje! Hoe zijn jullie geëvolueerd in die twintig jaar?
Ja, we zijn gestart in 2006. In het begin, met onze eerste demo, hadden we een heel lokale, trouwe fanbase, die zich snel uitbreidde, zodra we ‘buiten ons eigen dorp’ gingen spelen. Dan hebben we een tweede demo gemaakt, waarop we ook wel nog steeds in ons originele parodie-sfeertje zaten. Nadien zijn we wel enkele jaren gestopt, omdat we niet goed wisten welke richting we uit moesten en het wat beu waren om rond die gimmick te blijven werken en we veel gevraagd werden om de partyband na de optredens van de ‘regular’ bands te zijn.
Eigenlijk wouden we ook gewoon ‘graaf’ spelen, zonder dat maskertje dat we de hele tijd moesten zijn. Ze vroegen ons alleen maar om dat masker, wat geen toegevoegde waarde meer was voor ons. Maar daar zijn we nu dus helemaal van verlost! Nu staan we helemaal als onszelf op het podium. Pas op, we maken nog altijd erg veel plezier op het podium en er zit nog heel veel humor in onze teksten, maar we pakken het nu toch wel serieuzer aan.
We houden wel van bands die zich niet alleen met hun muziek maar ook visueel op het podium onderscheiden. Hoe belangrijk is ‘de theatrale act’ nog voor jullie op een optreden.
Die is eigenlijk zo goed als volledig weg. We geven alles op het podium, waardoor je vooral ons spelplezier te zien krijgt.
We zijn nog wel erg expressief op het podium en in de zang, maar de toneeltjes laten we achterwege.
Jullie brachten net jullie nieuwe, derde ep Creature Features uit met 6 tracks.
Klopt! Voorlopig is die enkel online te beluisteren op de gekende streaming-apps, maar binnenkort op 2 oktober doen we de vinyl releaseshow hiervan in Djingel Djangel in Antwerpen. We hebben wat tegenslag gehad met het artwork van de platenhoes, waardoor we de fysieke release nog niet in handen hebben. Uiteindelijk zijn we bij Nache Ramos uit Spanje terecht gekomen, die er een waar meesterwerk van gemaakt heeft! Voor de twee demo’s en de eerste ep deden we nog alles zelf, maar vanaf de Judge Hammer ep – die overigens ook in de webshop gelimiteerd op vinyl te verkrijgen is – werken we met externe kunstenaars. Daar besteden we veel aandacht aan.
Begint een nieuw nummer bij jullie met een riff, een emotie of een beeld?
Dat varieert. Bij de opname van Moth Lady bijvoorbeeld het eerste nummer op die ep. Ik weet niet of er effectief beest door de studio vloog, maar ik denk het wel. En dat moeten we meer doen, zoals Vivaldi (Nel: Om jullie even te laten mee proeven van de humor van de heren: er volgde even een hilarisch momentje, toen we van één van de bandleden de vraag terug kregen of we Vivaldi kenden en de reacties van de bandleden daarop 😊).
Nee, Vivaldi schreef over de lente, de zomer, de herfst, de winter. Wat hij zag en beleefde zette hij om in muziek. We moeten dat ook doen, vanuit een concept.
Nu, we zijn allemaal wel film nerds en houden wel van fantasy, maar ook van actiefilms uit de jaren negentig en Arnold Schwarzenegger, omdat dat ook grappig is. Eigenlijk maken we voor onze nummers altijd wel een soort B-film-scenario dat bijna een A-film zou kunnen geweest zijn, met meer budget (gelach)!
We hebben altijd wel een soort verhaal als rode draad. Op deze ep zorgden we ook altijd voor een ‘dubbel bodempje’ in de teksten.
Wat zijn de plannen voor de komende twintig jaar?
We zijn ons nu volledig aan het focussen op ons album. Veel verder gaan we niet vooruit kijken, want dit willen we heel goed aanpakken. Een plaat uitbrengen en dan hopen we gewoon dat we meer van dit mogen doen! We hebben op Gladiolen gespeeld, vandaag hier op Alcatraz en binnen een paar weken de 24 Uurs Solex Race in Nederland… graag meer van dat! We willen een volle festivalzomer in 2027 (knipoog). Op 2 oktober is de vinyl-release van onze nieuwe plaat en daar kijken we echt naar uit.
Wat is jullie muzikale droom?
We denken dat Zuid-Amerika wel leuk moet zijn, Brazilië of zo… Of festivals als Rock Am Ring, Hellfest en zo! Natuurlijk, we zijn vijf verschillende mensen – maar écht verschillende mensen! – er zijn zelfs al enkele papa’s bij, met allemaal erg uiteenlopende jobs, dus dat moet ook wel te organiseren vallen natuurlijk.
Welke Belgische artiest zouden jullie graag eens willen samenwerken?
Een duetje met Pommelien Thijs? Goh, een Belgische artiest… Eigenlijk zouden we het fijnst vinden om met een hele hoop bevriende bands iets te doen. Allemaal samen op hetzelfde festival spelen of allemaal samen op tournée of zo!
Wat mag er op het ideale festival niet ontbreken voor jullie?
Een vriendelijke organisatie. Een babbeltje met mensen, connectie…
We hoeven niet superhard in de watten gelegd worden, maar een leuke backstage, correctheid, betaald worden en zo (gelach).
En als laatste: Welke vraag hadden jullie gehoopt dat ik zou stellen, maar heb ik niet gesteld?
Wil je vijftig euro? (gelach).
Wil je Sons Of Lioth live zien? Dat kan op:
28/08 – 24 Uurs Solex Race Festival, Heeswijk Dinther, Nederland
10/09 – Dynofest ft Kobefest, Klimkaffee, Herentals, België
02/10 – Vinyl ep-release, Djingel Djangel, Antwerpen, België
13/11 – Spiegelfest, Spiegeltent, Olen, België
