Wanneer de conducteur zijn fluit laat staken, begint Spoorloper aan een avontuurlijke trip die nooit rechtlijnig van punt A naar eender welke andere letter leidt. Ze spuwen en slikken het volledige alfabet in wanneer het hen uitkomt.
Koperdieven kunnen maar beter plaats ruimen vooraleer deze onvoorspelbare spoorbuffel opduikt. “We komen aan in Mechelen-Nekkerspoel”, klinkt het, waarna we wakker worden in station Quiévrain. Compleet van de kaart worden we daar begroet door een koe. Een nachtwinkel is welwillend genoeg om ons brein de nodige energie te schenken. Waar waren we ook alweer? Over de heuvels rollen experimentele klanken en noise-rockuitbarstingen onze richting uit. Laat de hulpdiensten maar met rust. Soms mogen we anarchisten gewoon hun gang laten gaan!
