Sander De Keere passeerde een paar jaar geleden al eens op deze pagina’s met zijn album Primitive Structures. Een plaat vol hedendaags klassieke composities waarin hij zijn liefde voor minimalistische muziek à la Steve Reich liet horen in een aantal straffe eigen composities.
In de hoedanigheid van SANSANSANDER gaat De Keere echter de poppy toer op. Zelf haalt hij referenties aan als Talking Heads, Roxy Music, Simple Minds en MGMT. Die laatste kunnen we zeker beamen (check Electric Feel) al horen wij in Doomscrolling ook opvallende gelijkenissen met de gitaarriff uit The Less I Know The Better van Tame Impala.
Synthpop dus en zoals de titel van het nummer al doet vermoeden, heeft De Keere het over de digitale afgrond waarin we ons allemaal al eens in die mate durven storten, dat we het contact met de realiteit dreigen te verliezen. In tegenstelling tot zijn klassieke werk, is hier van minimalisme geen sprake meer. Sterker nog, vooral in de tweede helft van het nummer is de term ‘maximalisme’ misschien eerder op zijn plaats. Een wat dichtgemetselde wall of sound dus die evenwel doet wat een popdeuntje hoort te doen: blijven hangen.
Voor deze release werkte SANSANSANDER samen met stadgenoot Pieterjan Coppejans. Na debuutsingle New Beginning is dit de tweede voorbode van een ep die er later dit jaar zit aan te komen.
Facebook – Instagram – Spotify
