Oura is nog een behoorlijk nieuwe naam uit Sint-Niklaas, maar Melanie maakt meteen duidelijk dat Jana Lopicic en Maya Stoffijn weten welke richting ze uit willen. Geen hapklare popsong, wel een dromerig en lichtjes bevreemdend nummer dat langzaam onder je huid kruipt.
De rode draad is de figuur van Melanie, de naam die het duo geeft aan die beruchte “black dog”. Geen monster dat koste wat het kost verdreven moet worden, maar een schaduwzijde waarmee je leert samenleven. Dat klinkt misschien zwaar, maar Oura verpakt het in een warme mix van zwevende elektronica, subtiele beats en breekbare zang. Het resultaat voelt eerder troostend dan donker. Melanie laat ruimte om zelf betekenis te geven aan de tekst en precies daardoor blijft het hangen. De combinatie van kwetsbaarheid, melancholie en een vleugje mysterie werkt bijzonder goed. Met Melanie laat Oura opnieuw horen waarom deze jonge band onze aandacht trok. Dromerig, licht mysterieus en vooral gewoon een goed nummer. Wij kijken alvast uit naar het volgende hoofdstuk.
