Of hij een echte voetbaljongen is, weten we nog niet. Dat hij kleinkunstig-achtige Nederlandstalige indie creëert, ontdekten we onlangs met zijn debuutsingle Vaarwel, waar de Antwerpse muzikant Deyne (geboren als Michiel Dondeyne) met Eersteklas een opvolger lanceert.
Eersteklas, dus. En dat geldt zowel voor de titel als het geluid. “Met Eersteklas dribbel ik verder over het kleinkunst-gras. Het is een zomers lied dat jongleert met muzikale één-tweetjes. Na wat vijven en zessen belandt de bal precies waar hij moet zijn.” Na deze introductie door Deyne zelf, zijn we eruit: Ja, hij moet wel een voetbalfan zijn! Dat geldt niet voor ons, maar misschien wel dat we Deyne-fan beginnen te worden.
En toch gaat het niet zomaar over voetbal, maar laat hij dat spel in zijn tekst als mooie metafoor klinken voor de liefde. Die soms als een kaatsende bal is, maar ‘onze match spelen we in eerste klas’. En in dit geval een match dat blijft duren.
Funky pianotoetsen laten dat liefdesspel erg vanzelfsprekend mooi klinken, terwijl Deynes stem nuchter, braaf en melodieus zijn verhaal zingt. Want uit de twee singles blijkt zeker dat hij een klein, kunstig verhaaltje vertelt, waar je meer mag achter zoeken dan louter de woorden. En ons zo dus al twee keer op rij charmeert, hoewel het niet altijd zo braaf hoeft te klinken, want… de liefde heeft toch ook wel meer dan eens ballen aan haar lijf? Alweer een mooi Nederlandstalig liefdesliedje. Niet over kunstgras en – op Deyne’s woordgebruik na – zelfs niet echt over voetbal. Maar over echt groen gras, dat aan eigen kant zonder twijfel het groenst is.
Facebook – Instagram – Spotify
