Niet weten wat je wil of net het omgekeerde. Het is maar hoe je het bekijkt. Jaren geleden werd Danny Blue and the Old Socks als muzikaal project uit de grond gestampt. Slackersurfpop die wel iets had van de nu iets minder hippe Mac De Marco en met een hitje als Belgian Venice op zak.
De oude stinkende sokken werden in de wasmand gegooid, net als een paar bandleden en alleen Danny Blue bleef nog over. Vergis je niet, het gaat nog steeds om een vierkoppige band, maar muzikaal werd het roer compleet omgedraaid. Onherkenbaar zelfs.
Tears, de nieuwste single, klinkt net zoals de titel doet vermoeden schreeuwerig en vrij bombastisch, zelfs op het randje van het tolereerbare. Zelf hebben ze het dan wel over shoegaze en grunge, maar vooral lijkt Tears op theatrale stadionrock die flirt met indie. Denk aan Muse of zelfs The Killers. Zelf vinden we het net een tikkeltje te gepolijste donkere rock, maar wie weet vinden ze hier wel hun publiek mee.
