Met Always Did serveert Benny Boo (het electropopproject van Ben Tanghe, die we ook kennen van monokimono) geen melancholische herfstballade om bij een glas rode wijn en een regenachtig raam te zitten treuren. Integendeel, deze derde, bruisende single klinkt als een uitnodiging om de miserie even buiten te sluiten en met een flinke dosis levenshonger de nacht in te trekken.
Waar voorgangers Bird Shit en Schrödinger’s Summer het leven voorstellen als een trein die stilaan ontspoort, kiest Benny Boo hier voor een andere aanpak. De brokken zijn er nog steeds, de twijfels verdwijnen niet zomaar, maar waarom zouden we ons daardoor laten tegenhouden? Soms is dansen nu eenmaal een betere remedie dan piekeren. En daarvoor halen ze er een stevige portie gitaarwerk bij, die de track ritmisch in de pas houdt, tot het refrein een stuk psychedelischer losbarst en “I always did” als een mantra in ons brein geslepen wordt. Ook het typische electropopsfeertje wordt niet losgelaten, zo is de break een prachtig wasemend electrobad, waarin de spanning nog eens lekker opgedreven wordt naar dat laatste refrein toe.
In Always Did gaan verdriet en levenslust hand in hand. Het is die wat tegenstrijdige combinatie die Benny Boo zijn eigenzinnige karakter geeft: een beetje verloren lopen in het bestaan, maar ondertussen wel vastbesloten zijn om er iets van te maken. De zogenaamde ‘cosmic loser energy’ krijgt daarmee een nieuwe soundtrack. Geen grootse overwinning op het leven, wel een kleine middelvinger naar alles wat tegenzit. “It’s a freak show anyway!”
