De nieuwe Gentse band Space Sheep komt aandraven met een debuut dat zich ergens ophoudt in het niemandsland tussen een lange ep en een kort album. Zeven nummers, goed voor een kleine 28 minuten. In de streamingtijd waarin zelfs een niesbui al als single wordt uitgebracht, mag dat gerust een volwaardige release heten. Uiteindelijk doet het er ook weinig toe of je het een ep, album of muzikale tussendoortje noemt. Zolang het maar klinkt. En dat doet het.
Neem nu I with all these things happening here, de vooruitgeschoven single die meteen de plaat opent én afsluit, de tweede keer in een radiomix. Een beetje zoals een film die na de aftiteling nog eens begint, maar dan zonder dat je naar de uitgang hoeft te zoeken. Het nummer blijkt bovendien meer dan één luisterbeurt te verdragen. Je weet tenslotte maar nooit wanneer iemand van de playlistpolitie besluit dat het dringend ergens tussen twee algoritmische niemendalletjes moet worden gedropt.
Space Sheep bestaat uit zelfverklaard laatbloeier Richard Francet (zang en gitaar), Olli Verbeke (drums), Cato Draaisma (bas) en Kato Duwee (tweede gitaar en zang). Samen serveren ze een behoorlijk onorthodoxe mix van punkrock, pop, ballads en country. Geen muzikale beenhouwerij waarbij elk genre netjes in zijn eigen vakje blijft liggen, maar een prettig rommelige combinatie waarin duidelijk ruimte is voor experiment én plezier.
Dat laatste nemen ze ook zelf niet al te serieus. “We maken dan wel deel uit van de kudde, we kunnen ze gerust proberen te ontstijgen, zoiets.” Aldus ongeveer de filosofie achter de naam Space Sheep. Een schaap dat ambitieus genoeg is om uit de kudde te ontsnappen, maar verstandig genoeg om niet te beweren dat het onderweg naar de maan is. Leuk, pretentieloos en met voldoende eigen smoelwerk om nieuwsgierig te maken naar wat deze kudde in de toekomst nog uit haar mouw – of beter: uit haar wol – gaat schudden.
